Categorie archief: Perikelen

Afreageren

We hadden nieuwe banken gekocht, ze waren de 24e Mei afgeleverd; de verjaarvisite van Tim (opa en oma) mocht ze gelijk uittesten, om ze nog wat netjes te houden liggen er voorlopig quilts op.
IMG_4303 IMG_4312
IMG_4329
“Kijk eens wat grappig”, zei de man in de winkel 2 weken eerder, “de poefen, of voetenbankjes, net wat je wilt, zitten hier verstopt, je kan ze er zo uitrijden”, en hij rolde een poef vanonder de armleuning vandaan om het me te laten zien. “Dat is wel grappig zeg”, zei ik droogjes; het was half vier, de bank zat lekker, de prijs, kleur en levertijd was goed, en ik wilde nu graag naar huis. Hij keek een beetje beteuterd, hij had wel iets meer enthousiasme verwacht denk ik.
IMG_4306
We kregen geen reactie op diverse websites van het aanbod “gratis op te halen” van onze oude rode bankstellen, en dus werden ze 2 dagen later in stukken gehakt door zoon en dochter,
IMG_8377
zodat ze in de auto afgevoerd konden worden naar de vuilstort van Saver; kan je het niet zelf wegbrengen dan wilt Saver het best voor je komen ophalen, je moet dan eerst naar hun kantoor komen om iets van 70 euro te betalen, en dan halen ze het voor je op. De Kringloopwinkel haalt alleen maar banken op die niet kapot, vies of versleten zijn, dus dat was geen optie, na 10 jaar gebruik door vijf mensen en vijf katten (Witje, Zipjezopje, Thor en Loki) kan je wel spreken van slijtage. Het in twee keer wegbrengen zoals ik heb gedaan koste ons 2 tikken op het Saverpasje. Lijkt niks, 2 tikken, maar als je weet dat de gemeente Roosendaal sinds dit jaar het aantal tikken op de Saverpas van 12 naar 2 heeft teruggebracht, en een tik 25 euro kost, dan is het niet niks. Zijn de tikken op, dan mag je tikken bijkopen, maar dan moet je wel van je lotje getikt zijn om zo de gemeentekas te willen spekken.

Bij de vuilstort kreeg ik met het lossen hulp van een oudere man die daar al zijn hele leven werkt, hij had verder toch niks te doen, zei hij. Normaal staat er een file op de weg naar het terrein om binnen te komen en staat het terrein zelf ook vol met auto’s, nu kon je zo doorrijden en telde ik slechts 6 auto’s, wat wel erg stil was voor een dinsdag, merkte ik hardop op. Hij had een donkere blik in zijn ogen toen hij zei dat het niet alleen elke dag stil was met auto’s, maar dat er ook hard was gesneden in het personeel: “ze zijn als oud vuil (…) aan de kant gezet mevrouw”,  sprak hij bitter. “Waarom niet eerst gewoon halveren met tikken, waarom gelijk naar slechts twee, we snappen er niks van hier. Maar de gemeente zelf heeft het er wel drukker mee gekregen, ze rijden af en aan met hun eigen ophaaldiensten, overal wordt er nu illegaal afval gestort, zowel in de stad als ook in het buitengebied.” Hij schudde zijn hoofd, spuugde een vette rochel naar opzij als wilde hij de vieze smaak in zijn mond verwijderen, en pakte samen met mij een stuk van de bank uit mijn auto, tilde het hoog op (ik liet het toen maar los) en hij smeet het met zo’n geweld in de container dat ik er van schrok. En toen pakte hij er nog eentje, en nog eentje; ik liet hem maar gaan, het scheelde mij in het zware werk en hij kon zich even lekker afreageren.

Advertenties

Sondevoedingzakhoesjes

Weten jullie nog van een paar maanden geleden dat ik op verzoek van Carina  sondevoedingslangenzakjes maakte, lees hier mijn blogje als het je is ontgaan; een tijd geleden las ik op haar blog dat Caroline het stokje had overgenomen en dat er ook behoefte was aan sondevoedingzakhoesjes, dus waar de sondevoedingzak in zit als hij aan het infuusstandaard hangt.
Na een mailtje aan Caroline kreeg ik een berichtje dat ze me een voorbeeldzakje zou opsturen,
IMG_4234 IMG_4235 IMG_4236
Wil je al deze foto’s groot kunnen bekijken ipv ze in dit blogje één voor één aan te klikken, klik dan even HIER, dan kom je in mijn album.

foto’s met de maten erbij, de opening in het midden bij de 1 cm brede omslag is 8 cm.
IMG_4238 IMG_4237
en als ik zo mijn verpleegkundige verstand gebruik, zou ik zeggen dat het deel van de klittebandsluiting de onderkant is; je schuift de sondevoedingszak er in, haalt het ophanglusje van deze zak door de 8 cm brede opening van de stoffen zak, en hangt de sondevoedingszak aan de standaard.

Hier zijn mijn maaksels, van geldstof en berenstof heb ik er twee gemaakt, ik hoop dat ik het goed heb, anders hangen de beertjes op hun kop bij de kinderen, de vissen zwemmen dan wel weer goed. Ik heb ook nog groenten- en fruitstof, dus als ik tijd heb zal ik hier ook nog zakjes van maken, het is snel gedaan, dus daar ligt het niet aan.
IMG_4298
Ik heb er een stel gemaakt met maar 1 zijnaad (stof gesneden van 32x 40 cm), en ook heb ik nog uit een restje groene stof 2 delen kunnen halen van 32x 21 cm, waarvan hieronder de foto-uitleg.
IMG_4291
Eerst heb ik één zijnaad gesloten met een 1 cm brede naad, en deze toen met de naden op elkaar gezigzagd, daarna de 4 cm brede omslag van de onderkant vastgenaaid met een zigzag steek (dan hoef je niet eerst te zigzaggen en dan met rechte steek vast te naaien) en de bovenkant ook met een 1 cm naad vast gezigzagd. Zorg dat de omslagen aan de weerszijde van de zijkanten even breed zijn, zodat ze mooi aansluiten bij het dichtnaaien van de zijnaad.
IMG_4293
Toen heb ik de klittenbandstukjes vast genaaid; door een malletje te knippen uit dik plastik (breedte 19 cm) kan ik snel met een stofstift de plaats van de klittenbandstukjes markeren, zodat ze recht op elkaar komen bij het sluiten van de zak. Het andere inkepinkje op de mal in het midden geeft aan waar ik de zak open moet laten aan de bovenkant
IMG_4294
en vervolgens naaide ik met rechte steek deze kant dicht, waarbij de zigzagsteek binnen de naad viel, dus bij omkeren ga je hem niet meer zien, behalve dan bij de opening.
IMG_4295
tijdens het dichtnaaien van deze korte kant ga je het hoekje om en naai je gelijk de zijkant dicht, en dan gooi je er nog een zigzagsteek tegenaan, zodat het niet gaat rafelen; binnenste buiten keren, hoekjes uitduwen, en dan is hij klaar! Deze zakjes blijven in het ziekenhuis, in tegenstelling tot de kleine sondeslangzakjes.
IMG_4296 IMG_4297
Caroline heeft naast deze grote zakjes ook nog behoefte aan zuurstofslangzakjes, maat 13x 18 cm, hetzelfde als de sondeslangzakjes.

Het naaien van deze zakjes was een fijne afleiding, het is dag 9 dat Thor verdween, de regen en onweer van gisteren en vandaag hebben hem niet naar huis gestuurd. Afwachten maar, de flyers hangen ook bij de winkels, asiel (dierenambulance) en gemeente gebeld, ze hebben hem daar niet gezien en zouden gelijk bellen als ze hem via de chip-lezer zouden tegenkomen.

Mineur

Opeens ben ik weer dat meisje van 10, aan het begin van de zomervakantie huilend in bed omdat Beertje kwijt is, mijn lieve kleine tijgerpoes; overal in het dorp gezocht en geroepen, maar nergens te vinden. Drie maanden later kwam ze weer binnenlopen, goed doorvoed, glanzend en gezond liet ze zich knuffelen door mij, en ik voelde me het gelukkigste meisje van het dorp. Toen de zomer hierna Beertje weer opeens was verdwenen, bedacht mijn moeder dat ze vast uit logeren was bij Duitsers op het dorp, er waren heel veel dijkhuisjes opgekocht door onze oosterburen, en als het zomer was woonden ze hier. Ik zal vast ook die zomer wel naar Beertje hebben gezocht, maar toen ze ook nu weer na de vakantie gewoon weer terug naar ons kwam, vond ik het niet erg meer, ik gunde de vakantiemensen ook een lieve poes om mee te knuffelen, voor eventjes. Na de vierde zomer kwam Beertje niet meer thuis, was ze vast meegenomen naar Duitsland en at ze vanaf toen Duitse muisjes…. of was ze dood, dit zal ik nooit te weten komen. We hadden thuis nog veel meer katten, het leven gaat door, en zo vloeiden er eens in de zoveel jaar tranen om een afscheid van een viervoeter; het went nooit.

Dinsdagmiddag 13 Mei, Thor wilt naar buiten, maar dat mag niet want hij moet zo naar de dierenarts om nagekeken te worden; ik vind hem zo mager in vergelijking met zijn zusje, en wil zeker weten dat er niks mis is, en of ik hem misschien met krachtvoer moet bijvoeren. Hij gaat bovenop een kamerplant liggen, beetje trekken aan takjes, want dat lukte de vorige keer ook, zie ik hem denken, maar nee jongen, daar trap ik niet in. (foto is van begin Mei)
IMG_4216
Thor blijkt kerngezond te zijn, en helemaal niet te mager, en geen koorts of bloedarmoede, mooie glimmende ogen,  prachtig schoon gebit, beetje last van teken, maar dat is te verhelpen met een nieuw middel in een halsbandje die de kat los krijgt als hij ergens blijft haken, dus daar schaf ik er vier van aan, en we gaan weer naar huis. Thor gaat even snel naar buiten voor een pitstop en kruipt daarna op het kussen naast zijn zusje om voor de rest van de dag en een groot deel van de avond te slapen, om daarna met zus tegen middernacht op muizenjacht te gaan.

En dat was de laatste keer dat ik Thor zag, woensdag was ik nog niet ongerust dat hij weg bleef, het onweerde en regende zo hard, hij zou wel ergens schuilen, dachten we. Donderdag keek ik wel elke 5 minuten naar de deur, en belde ik met de nodige instanties om navraag te doen en om de vermissing door te geven; ’s avonds ben ik de buurt door gelopen, roepend naar Thor, en heb ik overal flyers opgehangen, want het was de laatste avond van de avondvierdaagse en wie weet was hij met een lief kindje meegegaan naar huis.

Vrijdag voelde mijn keel alsof hij was dicht gedrukt, Thor was er nog steeds niet, en ik had de moed bijeen geraapt om de groenvoorziening van de wijk te vragen of ze misschien een zwart katje hadden gevonden. Gelukkig niet dus, en de tranen prikten in mijn ogen, ze controleerden op chips en gaven dit ook door daar waar de katten geregistreerd waren. Ik ben wel blij dat ik Thor geen halsbandje om heb gedaan, zodat ik me daar geen zorgen over hoef te maken, ook al zei de dierenarts dat het veilige bandjes zijn.

We zijn een week van hele korte nachten verder, we kennen ondertussen elk hoekje van de wijk en de wijk hiernaast en het bos; de flyers leverde één telefoontje op van een jonge man uit de wijk naast de onze, hij zag elke avond zwarte katten spelen op het veld voor zijn huis, maar helaas zat er geen Thor tussen. Ik heb sms contact met deze man en zijn vrouw, ze wensten ons sterkte, ze hadden hetzelfde een paar jaar geleden meegemaakt, hun kat kwam na 7 dagen opeens thuis. Wat kan een mens zich toch vreselijke zorgen maken om zo’n kleine boef.

Loki mist haar broertje ook heel erg, ze eet minder, zoekt veel contact met ons (we spelen heel veel met haar) en rent regelmatig enthousiast naar de bijkeuken als ze gesmek bij de voerbakjes hoort, om daarna weer af te druipen, want het was Zipje of Zopje maar. Ik heb wel het idee dat deze twee heren Loki ook meer opzoeken, als ze buiten is gaan ze er vaak vlakbij liggen, alsof ze willen voorkomen dat ook zij de kuierlatten neemt. Het weer slaat om, hopelijk denkt Thor aan het huis waar het droog is en het eten niet probeert te ontsnappen, en komt hij opeens binnen lopen. De tijd zal het leren…..

Er was eens

Vorige week mocht Suzanne haar Cambridge Engels diploma in ontvangst nemen op school, ze zat bij de beste van haar klas!
IMG_8184 IMG_8189
Er waren niet veel ouders die foto’s maakten, viel me op, nou ja, over een maand of twee (?) zal dat wel anders zijn, bij de diploma uitreiking van Havo, en dan gaat ze verder leren, het is bijna 100% zeker dat het Communication & Multimedia Design gaat worden, in Breda, een leuke spannende tijd breekt er dan aan. 
Afgelopen zaterdag ben ik naar Rijswijk geweest, en kwam met een hoofd vol ideeën (nog meer, ik plof bijna!) en een hele mooie buit weer thuis na een enerverende rit vanwege de files en omleidingen. Ik zat er niet zo mee, mijn gedachten gingen naar mijn mooie buit, de applicator voor Hotfix steentjes is toch wel een vondst, ik heb al heel veel van dit soort steentjes gekocht in het verleden, maar niks mee gedaan, want ja, geen applicator he. En nu wel.
IMG_3767 IMG_3768
Deze heb ik gekocht in de crea zaal, bij de Hotfix winkel, zoveel moois.
IMG_3763 IMG_3764
Het boek Home Sweet Home kocht ik bij een vriendelijke Engelsman die er stond met zijn boekenwinkel, ik had wel moeite met kiezen, want er waren zoveel mooie boeken, en je kan je geld maar 1x uitgeven. Het boek gaat over het opberghuis wat je kunt maken, en alle kleine attributen die er bij passen. Maar je kunt het ook gewoon laten en alleen maar genieten van de plaatjes. Ik zit in dat stadium momenteel.
IMG_3766 IMG_3765
Ik had de kleine digi van mijn dochter meegenomen, zodat ik toch wel iets van foto’s kon maken, iets wat ik met mijn grote camera niet moet proberen. Het zijn er niet zoveel, maar wel genoeg om een idee te krijgen van wat ik mooi vond, klik op de foto en je komt in het album
IMG_1503

We hoorden vorige week vlak na het eten een klap, gekletter, gerinkel, het leek van de hal af te komen, maar konden niets ontdekken, heel raar is dat.  Wat de klap was ontdekte Tim een paar uur later toen hij naar de wc ging en bijna in deze zooi stapte: na 6 jaar heeft de plaklaag van de ophangbeugel losgelaten; gelukkig is er in de val verder niks beschadigd, en zat er niemand op de wc toen het gebeurde. De scherven werden opgeruimd door man en zoon, want ik mag echt niks meer doen van hun vanwege mijn pols. (het enige voordeel van deze situatie).
IMG_3666 IMG_3668
En er is licht aan het eind van de tunnel, ik kan al wat meer met mijn hand doen zonder dat ik er ’s nachts van wakker lig, handwerken mag in mate; we hebben het dan over een kwartiertje per dag achter de naaimachine en dan weer kappen. Het begin is er!
IMG_3836
Computeren mag zo min mogelijk, dus als ik nou elke week een blogje weer kan schrijven, dan zit hier een gelukkig mens.  

Blogpauze

Nooit gedacht dat ik hier aan mee zou doen, blogpauzes inlassen….

Helaas een blogpauze vanwege serieuze polsblessure, handwerken mag voorlopig niet meer, en computer is ook verboden terrein (dit blogje is niet op 1 dag geschreven), want ongemerkt ga ik te veel scrollen en typen, foto’s bewerken of toch nog snel dat ene patroontje uitwerken; het stomme is dat ik geen pijn had tijdens maar ná de daad. Zodra de spieren afkoelden merkte ik waar de schoen wrong.

De fysiotherapeut was niet blij met de achteruitgang van afgelopen week, nee, ik ook niet, ik kon mezelf wel voor het hoofd slaan dat ik actief was geweest op het quiltweekend en de week er na.
IMG_3553
Haken ging lekker, de stitcherie ook en zowaar nog een beginnetje gemaakt aan weer een appliquatiewerkje,
IMG_3488
het smaakte naar meer.

En toen kwam als klap op de vuurpijl afgelopen weekend een reünie waarbij we 2 uur door de duinen van Bergen moesten fietsen, op gewone fietsen met 5 versnellingen, heuvel op zwoegend met zweet in de nek, en heuvel af scheurend om vaart te maken voor de volgende klimpartij, maar vaak eindigde de heuvel af in een plotse bocht waarbij ik volop in de handremmen moesten knijpen om er niet uit te vliegen. Nee, niet slim, maar ik wilde geen partypooper zijn. Dit bordje sprak mij erg aan bij aankomst op het hotel
IMG_3520
Op de terugweg nog even langs oudste dochter geweest, ratjes bekijken, zo lief!
IMG_3547
De gebaksdoos had op de achterbank een onvrijwillige glijpartij naar voren gemaakt en lag dwars tussen de stoelen na een noodstop; het was bij aankomst even puzzelen, creatief zijn met gebak, het smaakte er niet minder lekker om. Luchtiger zelfs!
IMG_3546

Pret gehad voor tien dus. 🙂 Nu mag ik dus nog twee dagen niks doen met rechter hand (ik tel echt af!), en daarna elke dag 5 minuten iets, (niet computeren) en als het aan het eind van de dag goed voelt mag ik de volgende dag de verdubbelaar inzetten. Maar voor nu: wandelen, lezen, filmpje kijken, delegeren en verder niet zeuren, het is maar een overbelast polsgewricht, en niets meer dan dat.

Lekker buiten

De man had haar vast niet verteld waar ze naar toe gingen, toen hij haar had meegevraagd voor een wandeling, schoot door mijn hoofd toen ik in het bos een jong stel hand in hand voor me zag lopen, beiden halverwege de twintig zag ik later toen ik ze had ingehaald. Haar idee van een wandeling was vast dat van de parkeergarage naar een terrasje lopen, en weer terug, denk ik, gezien haar outfit, waarom hij haar zo de deur uit liet gaan is de grote vraag die me intrigeert.
 photo a1.gif
Het had de dag tevoren geregend, en nu met de zon door de kale bomen van het bos heen schijnend werd de grond verwarmd, het rook het heerlijk en de vogeltjes kwetterden dat het een lieve lust was. De paden waren op sommige plaatsen wel heel erg drassig, en ik was blij met mijn ruige wandelschoenen aan, met extra profiel voor goede grip en vooral waterdicht. De jonge vrouw zakte geregeld met haar hoge hakken helemaal in de modder weg, haar schoenen en de onderkant van haar mooie broekspijpen zagen er dan ook niet uit, en zo hobbelde ze naast de man die niks in de gaten leek te hebben.

Ik haalde het stel met een groet in, ze mompelden wat terug, hij keek heel tevreden -typisch een man, dat hij het niet doorhad, of juist wel?-  zij had alleen oog voor de volgende kuil met blubber, haar handtasje stevig onder haar arm geklemd. Hier en daar leek het veilig, alleen maar blad te zien, maar zodra je je voet er op zette zakte je al glijdend  zomaar een stukje weg, ik hoop dat  hij haar stevig vast zou grijpen als haar dit zou overkomen, anders zouden er op wel meer plaatsen modder zitten. De verharde weg was nog lang niet in zicht, dit was een wandeling om niet snel te vergeten.
 photo 120.gif

Oil Pulling

Of in goed Nederlands: olie trekken, Engelse taal kort het af en noemt het OP.  Tot vier dagen geleden had ik er nog nooit van gehoord, en ik had mensen voor gek verklaard als ze me hadden verteld wat ze vrijwillig elke morgen na het opstaan doen, tot ik er bij RTL-Boulevard (klik op het gele ‘pijltje’ in het midden van het schermpje) over hoorde; het is een oeroude traditie uit Indië; nu zijn niet alle tradities gezond  (besnijdenis van vrouwen) of nuttig (dwerggooien), en ging ik eerst op internet zoeken naar meer uitleg. zie dit artikel uit 2007. Een ware detox middel!

Vooral de kokosolie komt als beste uit de test 🙂 En het is niet alleen goed om er mee in de mond mee te “trekken”, maar ook om op te eten, ipv margarine, of zelfs om mee te bakken, ook al schijnt dat hoe meer het verhit wordt, hoe minder geneeskrachtige elementen er over blijven. Let op, kokos olie, geen santen want dat is vocht van kokospulp in ingekookte vorm.

Omdat ik ook van mijn pukkeltjes af wilde komen en wittere tanden wilde hebben ging ik gelijk de volgende dag naar de winkel (drogist die ook natuurvoeding verkoopt),  en daar kocht ik deze pot. 1 halve eetlepel zou al voldoende zijn, de meningen op internet variëren van 1 theelepel tot een volle eetlepel, misschien ook afhankelijk van de grootte van de mond?

IMG_3308 IMG_3309
Het ziet er als witte reuzel uit, maar eenmaal boven de 25 graden of zo (of in de mond) wordt het vloeibaar, het ruikt niet naar kokos door een speciale stoombehandeling. Er bestaat ook de pure in glas die wel de kokosgeur heeft, misschien is die fijner voor de uitwendige mens (zie het filmpje helemaal onderaan deze blog).

En nu ben ik die gek, zit ik in de vroeg ochtend met een mond vol olie dit ritueel uit te voeren.  Walgelijk, ja, want door het ‘trekken’ zitten alle bacteriën die in mijn mond zitten nu in de olie, je moet er niet teveel bij nadenken, anders zou je er van over je nek gaan, al helemaal als je zoals ik nu een te grote hoeveelheid van in de mond heb. Tijdens het trekken wordt het ook steeds meer, er komt speeksel bij, en had ik al verteld dat je niet mag slikken? Nee, want dan krijg je al die bacteriën ook in je maag, daar schijn je niet vrolijker van te worden, nou ja, een heel klein beetje kan geen kwaad, maar niet na het olie trekken alles doorslikken, getsie. Na verloop van tijd (dagen, weken?) schijnt het makkelijker te gaan, omdat je dan gewoon al veel schoner bent. Gelukkig.

Maar verder valt het reuze mee hoor, je moet er niet teveel bij nadenken wat er gaande is in de mond, en vooral niet vergeten de olie steeds in beweging te houden, dus door de tanden trekken, heen en weer laten klotsen en vooral niet slikken! En als het wekkertje dan opeens gaat, de 20 minuten zijn voorbij, en je hebt je mond weer leeg (ik tuf het uit in een zakje die in de prullebak verdwijnt) , dan voelt je mond wonderbaarlijk schoon! Alle plaque van de nacht is van de tanden verdwenen, en ze blinken je tegemoet.

Na de eerste keer (’s middags 2 uur na het eten) tintelde mijn mond de rest van de dag en ik had geen snoeplust (opmerkelijk), na de tweede keer viel me op dat mijn tong schoner was en ik had de hele dag veel dorst (dus goed gedronken) en nog steeds geen snoeplust, en nu op dag drie merkte ik bij het olie trekken dat er veel meer los kwam (er kwam ook veel meer uit mijn mond dan dat er in ging), mijn kaakholtes zijn leeg! Ik voel nu letterlijk het lucht er doorheen stromen met inademen! Ik vertel maar niet hoe het goedje er uit zag toen ik het uittufte, laten we het vooral smakelijk houden, voor zover dit nog kan. En ik barst van de energie, ik heb een helder hoofd, ojee, als dat maar goed gaat, ik moet nog ene hele dag.

Let op: schep elke keer met een schone lepel, ik heb gewoon een bakje met 6 lepeltjes en plastic zakjes naast de pot gezet, dat krijg je als de junioren in huis ook mee willen doen met dit experiment. En ook zij zijn enthousiast door het resultaat.

En deze kokosolie is dus ook super gezond om op te eten, gewoon elke dag 1 theelepel op brood smeren schijnt al te werken. Het doet in de maag/darm stelsel wat het in de mond doet: het bind giftige stoffen aan zich, en dat poep/plas je later uit (héé, had ik hierom zo’n dorst gisteren en eergisteren?). En de verbeteringen op lichamelijk (en geestelijk) gebied zijn opmerkelijk, lees maar hier  een heel helder bericht.  Je kan er ook slank van worden! Dat vertelt deze stoere kerel zelfs, hoe cool is dat?

De scepticus onder ons zal roepen: “Als zoiets simpels zo veel kan genezen en zo gezond is, waarom horen we hier niet meer over via de artsen/apotheken/specialisten?”. Ik denk dat het neerkomt op 1 klein woordje: GELD                                                                                                        Aan een pot van 6 tot 15 euro valt niet te verdienen door de grote medicijnmagnaten, zo simpel kan het zijn, maar ik kan er ook naast zitten hoor,

Ik ga vandaag nog een pot kopen en zet deze in de keuken, de olie in de pot in de badkamer is trouwens vloeibaar aan het worden door de warmte aldaar, nog niet zoals bij deze dame maar aan haar kleren te zien is het daar zomer.

En ja, het smeren bevalt ook goed, haha, we zijn hier in de olie, en het is nog niet eens carnaval! Maar dat het er aan zit te komen is zelfs te zien aan de auto’s
IMG_3307