Categorie archief: Antieke quilt

Antieke van Guute

Opeens zie je op facebook en in blogland dat dames aan de antieke van Guute beginnen, of er aan verder gaan werken, geïnspireerd door het zien van affe quilts?
 photo IMG_9596.jpg
De mijne, klaar net na de zomervakantie van afgelopen jaar klik hier voor de blog,
 photo IMG_9598.jpg
hangt in alle tevredenheid over de ballustrade, en zodra Zipje en Zopje niet meer naar boven mogen (vanwege de teken die na de vorst weer boven de grond komen), komt deze beauty weer op bed. Ik heb hem zelf met de machine doorgequilt, en heb zijde tussenvulling gebruikt, bij Merel gekocht, die ik zonder aarzeling weer zou gebruiken!! Het quilt als een droom en de quilt hangt soepel over het bed, en wat ik ook niet verkeerd vind: hij komt zonder kreukels en vouwen uit een tas waar hij bijna 2 weken in opgevouwen zat.

Ik heb een roos (vrije fantasie) patroon gebruikt voor de antieke quilt, op onderstaand filmpje leg ik het uit, hierbij de quilt van mijn moeder doorquiltend. Oeh luister niet te veel naar mijn gewauwel, ik kan echt niet praten en quilten gelijkertijd.

Ik las hier en daar dus aarzelingen, twijfels, vragen over hoe ze deze schoonheid het beste kunnen doorquilten; om te zien waar je smaak, zin en kunde ligt, heb ik de affe antieke quilts op internet opgezocht, gewoon om te kunnen vergelijken. Hieronder een rijtje van de postings van dames waar ze hun affe quilt showen, en waar je dus ook -mits de foto scherp genoeg is- het quiltwerk kan bewonderen, en ik heb er 2 rijtjes van gemaakt, de handquilters en de machinaal quilters.

Handgequilt:
Berna
Nathalie
Sylvia
Daantje (denk dat het met de hand is gequilt)
Machinaal doorgequilt:
Jeannet (op een long-arm laten doorquilten)

Ik weet dat Jeanine hem ook heeft doorgequilt voor Rika, maar ik heb geen foto hiervan , zonde.

Het patroon is bij Dorry te koop. Er zwerven vast nog honderden van deze quilts rond over de wereld, toentertijd had Guute een Yahoogroep opgericht met meer dan 1000 (of 2000?) deelnemers over de hele wereld, helaas heb ik de blogs van deze dames niet meer op mijn blog staan.  In 2011 hadden we een soort reunie van antieke quilts in het Belgische Nieuwkerke, foto’s maken viel niet mee met de wind die er toen stond, maar je ziet hoe mooi deze quilt is in zowel klassieke kleuren, als ook fel, pastel, in 1 kleurschakering, of keibont.
 photo 231.jpg  photo 232.jpg
rechtsboven staat Guute

Advertenties

Antieke quilt is nu echt af!

Het begon allemaal jaren geleden, in Mei 2009, toen Guute op haar blog hier vertelde over de antieke quilts in Quiltmania, en dat ze er best wel een patroon van wilde maken, maar welke ging het worden, en wie wilde dan meedoen met haar. Hier hakt ze de knoop door, en ik besluit ook mee te doen, via de door haar aangemaakte (en inmiddels ook alweer opgeheven) Yahoo group konden we elke maand een randpatroon downloaden, en maken weer.
Photobucket
Sommige dames gingen zeer voortvarend en consequent van slag, en maakten braaf supersnel een border af, ik was iets trager, (ja serieus, ik hoorde niet bij de groep hardlopers), en net als andere dames maakte ik de quilt niet helemaal volgens plan, maar liet wat weg en voegde er wat van mezelf aan toe. Ik was nl al jaren met dezelfde Aunt Grace stoffen hexagonen aan het maken, en die zouden als afsluiter heel mooi staan.

Donderdagavond was de top klaar op de bies na, vrijdag ben ik -nadat ik eerst Evelien had afgezet bij haar studentenhuis in Amsterdam, en genoten van een zalig kopje Nespresso, what else?- ermee naar Merel’s Birdblocks  gegaan,
Photobucket
even kijken of zij er een beter bijpassende stof voor de bies had. Het was druk in de winkel, we kwamen amper toe aan kletsen, maar het was wel gezellig. Ik kwam niet met lege handen thuis, kijk eens wat een vrolijke stoffen ik heb gescoord!
Photobucket
En ook hitte bestendige siliconen vingerhoedjes, voor als ik weer eens biaisband ga maken, (ik kom er altijd met gevoelige vingertoppen van af), en in dat vierkante potje zit iets aparts, het ziet er uit als een blokje groene zeep, maar dan heel vast, en je doet er een heel klein beetje van op de binnenkant van je handen, en dan heb je antislip handen! Niet aan te bevelen voor nachtelijke avonturen, tenzij dit wenselijk is. ;-), maar ideaal als je supergladde handen hebt van bv. afwassen, en daarna weer wilt gaat quilten. Nu heb ik geen antislip handschoenen meer nodig; de laatste keer naaide ik dwars door een vingertopje van de handschoen, en toen kon ik uithalen! En ik heb ook geen idee meer waar ik ze heb gelaten, dus heb ik de antieke afgelopen week met blote handen gequilt.

Vlak bij de parkeergarage (steenworpafstand van Birdblocks)zag ik deze studenten, genieten van hun studentenleven, ik hoefde me niet af te vragen welk huis van hun was, wat een zooi! Als dit de buitenkant is, kan ik me bij de binnenkant wel wat voorstellen
PhotobucketPhotobucket
Ik wipte ook even binnen bij de H&W, in het pand naast Birdblocks, maar de mij onbekende dame achter de toonbank -die 2 buitenlandse mannen aan het helpen was- zei dat Annelies er niet was, dus toen ben ik maar weer weg gegaan. Of had ik me moeten voorstellen, “haai, ik ben Shirley.”?  Naaah, daar ben ik te verlegen voor.

De keuze voor de bies is dus de gele bloemetjes stof geworden, waarvan ik zelf nog 1,5 meter van had liggen, en de rode klemmetjes die ik van mijn moeder heb gekregen voor mijn verjaardag,  zijn een uitkomst!
Photobucket
Ik stik dus eerst de bies tegen de goede kant van de quilt, sla dan de bies om naar de achterkant, waarbij ik zorg dat de bies over het stikwerk heen valt, en dan stik ik op de voorkant, naai precies net naast de bies, waardoor de bies aan de achterkant ook vastgenaaid wordt.

Deze morgen heb ik eerst alle zwarte takkertjes er uit gehaald, onder het kijken naar heel wat afleveringen van the Killing (hier ook online te zien), en ook heb toen ik de ophangsleuf die al met de bies was meegestikt, met de hand (allicht) vastgenaaid (foto is gemaakt na het wassen).
Photobucket
Dat viel nog niet mee, want the Killing is een Noorse Deense serie, en dus niet te verstaan voor mensen die deze taal niet machtig zijn, maar gelukkig zat mijn meekijkende lief wel op te letten. Met 6 colorcatherdoekjes -waarom 6?- is de quilt in de was en daarna in de droger gegaan, en nog een beetje klammig legde ik hem op het gras, om bij daglicht te kunnen bewonderen.
Photobucket
Zipje en Zopje roken een verse quilt al van verre, en kwamen meekijken, Zopje wilde testen of het wassen geen afbreuk had gedaan aan het lekkere ligwerk,
Photobucket Photobucket
en goedgekeurd mocht ik hem weer oppakken, Zopje verliet niet geheel vrijwillig zijn pas verworven plekje. De rechter foto laat de kleuren zien zoals ze echt zijn. Hij is echt heel mooi uit de was gekomen, het quiltwerk geeft een antiekerig rimpeleffect, terwijl de quilt niet gekrompen lijkt.
Photobucket
En zeg nou zelf, is het geen snoepje!
Photobucket
Hij is gemaakt voor op ons bed, past perfect, en de ophangsleuf zit er op voor het geval ik hem ook eens tegen de muur wil hebben.

Oei wat mooi!

Toen ik vanmorgen de laatste quiltsteken maakte aan mijn ‘antieke’ quilt, naar een patroon  op papier gezet door Guute, en te koop bij Dorry, was ik wel even ontroerd, want de laatste steken waren op een hexagonbloem, en toen ik die aan het maken was, had ik mezelf voorgenomen, dat als de quilt klaar was, ik genezen zou zijn.
Photobucket
Nu nog de bies en ophangsleuf, welke bies, de roze, of dezelfde gele die ik als sashing heb gebruikt,
PhotobucketPhotobucket
of de warmere geel,
Photobucket
wie zal het zeggen, en gaat het lukken morgen? Het hangt allemaal een beetje af hoe mijn armen/handen zich gaan gedragen na de beulsessie van vandaag.
Ik verklaar me nader.
De schilder melde zich om kwart voor 8 bij ons oude huis, om de hele buitenboel een grote beurt te geven, hij was net de boel aan het verkennen toen ik aan kwam rijden, en met een grote grijns gaf deze hunk van 2 meter lang me een hand. Ik denk dat zijn grijns te maken had met zijn vriendelijk karakter, en niet met het feit dat ik kwam opdagen met mijn groene bloes (met sierknoopjes en kraaltjes) binnenste buiten aan, tenminste, dat hoop ik.

In de hal -overleggend wat de plan de campagne was, na de rondleiding-, stond ik zo met mijn handen losjes op mijn heupen, me van mijn beste kant te laten zien, toen ik iets bij mijn hand voelde, en toen ik zag dat dit ‘iets’ het etiketje van mijn bloes was!  Ik was wel erg slaperig toen ik me had aangekleed, en terwijl de schilder met zijn baas stond te overleggen aan de telefoon, liep ik snel de keuken in om mijn bloes om te keren. Tijdens de eerder genoemde rondleiding ontdekte ik tot mijn gruwel dat de tuin in de afgelopen 3 maanden was geëxplodeerd, alsof er pure pokon uit de lucht was komen vallen, en vooral de Rhus vertoonde zwaar overdreven testosteron-gedrag met al zijn uitschieters; het grasveld en de perken waren vergeven met jonge bomen, varierend van heel klein tot 1,5 meter hoog, je kon niet zien waar de bestrating eindigde en het gras begon.

Ik belde bij thuiskomst de tuinman, zijn vrouw nam op, met de mededeling dat haar man bij andere tuin bezig was, en pas over een week of 2 ruimte had in zijn agenda. Balen! Eerst maar het quiltwerk afmaken, en dan de auto vullen met tuingereedschap, en aan de slag, er zat niks anders op. En zo riep ik snotterend hoera om iets voor half 10, en stond ik een kwartier later al onkruid te wieden bij ons oude huis.

Eerst maar de paden vrij gemaakt, opdat niemand zijn nek zou breken, en toen de druif gesnoeid, (we zien wel of hij dit overleefd)
PhotobucketPhotobucket
want daar kon je niet eens met goed fatsoen omheen lopen, oh wat zou mijn vader zich lekker hebben kunnen uitleven hierop!  Om bij de ramen plek te maken zodat de schilder er zijn ladder kon zetten,
Photobucket
moest ik eerst hier het pad vrij maken, en daarna de rimboe op het grasveld weghalen; gelukkig trekken de Rhus loten makkelijk uit de grond, ze breken -meestal- net onder de grond af op de wortelstok, maar er zitten altijd taaie rakkers bij, en daarvoor had ik de takkenschaar op lange stok voor, zodat ik niet steeds door de knieën moest gaan.
Photobucket
Om 1 uur was het zover klaar,
PhotobucketPhotobucket
ik vond het mooi geweest, en met een hele berg aan tuinafval achter in de tuin achterlatend, ging ik huiswaarts, kletsnat van het zweten, maar wel blij dat het me gelukt was. Het ‘grasveld’ ziet er als een slachtveld uit, het afmaaien m.b.v. de cirkeldraadmaaier lukte me niet, het draad brak steeds af. Ik had trouwens geen spierkracht meer over in mijn armen, en heb het er maar bij gelaten, dan maar niet kort.

Gelukt

Gelukt, denk ik, als ik zo naar de stompen van de bamboe kijk, en vreemde kleuren omhoog zie borrelen,  als bij een toverdrankketel. Mooie kleuren!
IMG_9258PhotobucketPhotobucket
Maar als ik goed kijk, ontdek ik jonge scheuten, die dapper doch ook héél dom omhoog komen; zodra ze iets dikker zijn -over een paar dagen- zal ik ze snoeien en behandelen met dat giftig goedje wat de tuinman me gaf. En het mag dan ook 24 uur niet regenen, en dat wordt lastig in ons kikkerlandje. Ik zit nu al te bedenken wat ik op de leeg gekomen plaatsen ga planten, volgend voorjaar, als ik de wortels -hopelijk met gemak- weg kan halen om een mooi plantgat te creëren. Budleya, of azalea’s,  mmm, ze moeten wel tegen de droogte kunnen, hier op het zandgrond pal in de zon.

Planten uitzoeken vind ik minstens net zo leuk als lapjes voor een nieuwe quilt uitzoeken, want ook daar begint het toch te borrelen, met de antieke in de laatste fase van het afmaken.
PhotobucketPhotobucket
Zopje is not amused, want de antieke is zondanig opgevouwen over de B’nina dat hij er niet op kan liggen, maar oké, de bank ligt ook best wel fijn.
Photobucket
Zodra ik met de Girls Day Out in de weer ga,is het helemaal verboden terrein voor hem, je moet er toch niet aan denken dat meneer zijn nagels hierin gaat zetten, of testen hoe stevig die glimmende kraaltjes vast zitten.

IMG_7763-1IMG_7807-kopie2
of die paarse bloemetjes; ik zet het vogelkooitje er pas aan als hij helemaal klaar is, wel zo veilig.
En ik dacht dat hierna de huizenquilt aan de beurt kwam,
Photobucket
maar ik moet eerst de kattenquilt afmaken voordat het Belgisch quiltweekend van start gaat (28 sept), georganiseerd door Katrien, want dat hebben Yvonne en ik ons als doel gesteld, samen showen, en Merel heeft hem al af, die kan wat dit betreft achterover leunen, stressvrij. Ik ben benieuwd hoe ze naast elkaar zullen staan.
IMG_7703-kopie
hoe kon ik die vergeten? Nu nog even kijken in welke tas hij zit, ook een uitdaging op zich. 🙂

Luieren

Met de lunch net op, en een kopje koffie in mijn hand, de zonneschermen omlaag (want 30 graden), en de schuifpui aan de schaduwkant vol open, zit ik te genieten in mijn luie stoel, kijken wat er zoal aan mogelijkheden zijn bij Wordfeud (mijn WF naam is zipjezopje), -WF blijkt alweer passé te zijn, hoorde ik onlangs- en daarna even kijken of ik bij Rumble (zelfde naam) alweer ben ingemaakt door dees en geen. Ik ben hier geen held in, haal net de 30 woorden, en dan knijp ik in mijn handen van blijdschap, soms haal ik een score van 600, maar meeste keren zit ik rond de 2 a 300 punten, per beurt, het hele spel bestaat uit 3 beurten. Ik ben gewoon te traag, zie de mooiste woorden pas in de laatste secondes, zit met mijn te dikke wijsvinger teveel letters gelijkertijd te aaien (op mijn mobieltje), waardoor het woord niet klopt, nou ja, je bent er even mee zoet, om geest (en accu) even leeg te maken, maar ik ben het wel snel beu, na een kwartiertje heb ik het helemaal gehad. Even benen strekken.
Photobucket
Na het gras maaien en was op de droogmolen ophangen, ging ik even in de schaduw zitten, vogels kijken en gewoon genieten van de heerlijke bloemenluchtjes, en dan krijg ik bezoek van deze vreemde vogel insect,
Photobucket
die eerst op mijn voet zit, brrr, nee, hij heeft me niet gestoken, maar ik was bij dat hij -door een spastische schrikbeweging van mijn voet- eraf vloog om naast me op de vinca major te gaan zitten.

Muggen vinden me ook zo lief, en dus zit ik snel weer binnen, met een lekker kopje koffie, als Zopje komt aanlopen en hij kijkt me zwaar verliefd aan;  hij springt op schoot en begint gelijk met zijn nagels van zijn voorpoten gaatjes in mijn bovenbenen te prikken, heel ritmisch, dat weer wel, maar leuk is anders. “Aaah, Zopje, laat dat!”,  roep ik uit, en hij kijkt me lief kwijlend aan, om dan heel voorzichtig te gaan liggen, kopje links, kontje rechts van me, pootjes richting mijn knieën, en terwijl ik een slokje koffie wil nemen, strekt meneer zijn achterpoten en duwt met zijn kont mijn kopje bijna uit mijn hand. “Zopje!”, verzucht ik en dep mijn decolleté droog waar een paar druppels koffie in zijn beland, gelukkig is er niks op mijn shirt terecht gekomen.  Ik duw zijn kont omlaag, en dan stapt hij diep beledigd van schoot af, en verdwijnt uit het zicht. Als de koffie op is, loop ik naar de glazen tafel, om het tornmesje weer zijn werk te laten doen op de antieke quilt.

Eerst even Zopje eraf tjoepen, kom op, er af! Hij heeft er geen zin in, en doet net of hij diep slaapt, maar als ik nog een foto maak, zie ik hem gluren, en stapt hij op, hij wilt rust hebben.
PhotobucketPhotobucket
Nee, ik ben er nog niet mee klaar, hoewel ik denk nu aan de laatste rozen bezig te zijn. Wat opnieuw moet? Meer dan ik vreesde, namelijk het hele middenstuk van hexagoon tot hexagonrand, en alles wat binnen de roze sashing valt, naast de flying geese.
Photobucket
Ja, dat is zeker veel, ik ben blij dat ik nog genoeg garen hebt, want het uitgehaalde kan ik echt niet meer gebruiken. Ik moet de quilt wel eerst goed uitkloppen buiten, voordat ik ga doorquilten, want Zopje heeft heel veel zand mee gesleept, en dat wil ik niet in mijn B’nina hebben, kan nooit goed zijn voor het spoelhuis, het wordt dan gezandstraald.

Tussen de buien door

Ondanks het vele regen dat er is gevallen, is het mij gelukt om tussen de buien door in de tuin te werken, modder zat tot achter mijn oren, de tuin knapte er van op; en ik ook, want niets is fijner dan op je knieën te werken met de zalige grondlucht in je neusgaten, regelmatig bezoek te krijgen van Zipje en Zopje, die dachten zeker dat ik achter een muis aan zat 🙂 . Er hupte af en toe een roodborstje vlak langs mijn handen, verschrikt weg vliegend als ik bewoog. Tijdens het gras maaien ontploften er hier en daar een zwam, die verstopt zat tussen het hoge gras, wat een grijze wolk opleverde boven het grasveld, dat gelukkig snel wegwaaide dankzij de harde wind.
Het was na het werken heerlijk uitrusten, en genieten van het resultaat. Misschien dat ik morgen de laatste 2 perken kan afwerken, aan de zijkant van het huis, hangt van het weer af.  Zopje ligt hier op tuinafval, bovenop liggen brandnetels, waar hij blijkbaar geen last van heeft.
Photobucket
Dit is nu gedaan,
Photobucket Photobucket
en het deel rechts van de godin (op de rechtse foto) is waar ik verder aan ga werken, als de weergoden me goed gezind zijn.

De taxushaag -te zien op de linker foto- is flink gegroeid, 2 jaar geleden zat de bovenkant hij ter hoogte van de schaal van de godin, en hingen de daders van het snoeiwerk -de gemeentewerkers- brutaal over de heg, alles te bespreken wat ze zagen;  toen heb ik aan de achterkant van de heg geplastificeerde kaarten opgehangen voor de gemeentewerkers, in de hoop dat er een snuggere bijzat die kon lezen. Als de bewoners van deze wijk de hagen hoger wilden hebben, dan moeten ze zelf voor het toppen van de haag zorgen, nou ja, daar hebben we ook weer ventjes voor.

Woensdagmiddag stond ‘mijn tuinman’ met 3 hulpjes voor de deur, om nog even snel voor de vakantie de beukhagen snoeien, op de foto hier rechtsboven te zien; in 1,5 uur tijd waren ze klaar, 2 man met snoeimachines, en 2 man die opruimden, wat een teamwork!

En tijdens de regenbuien van afgelopen dagen was ik achter de naaimachine te vinden, muziekje aan, koffie en iPhone bij de hand, want sociale media (wordfeud) moet ook bijgehouden worden, om de antieke quilt af te quilten. Vanmiddag tijdens de bee kon ik beginnen aan het uithalen van de vele meters te strak gespannen onderdraad, zonde van de uren naaiwerk. Hier zie je bij de hexagonen een kluwen uitgetrokken bovendraad liggen.
Photobucket
Nog even verder draad uittrekken (ik denk dat ik in totaal 1/3 deel van al het quiltwerk moet uithalen) en dan ga ik gewoon de gaten weer vullen met het rozenpatroon, wat je op de achterkant mooi kan zien op deze foto. Een bloem is ongeveer een koffieschoteltje groot.
Photobucket
Op de plaatsen waar ik draad uithaal, zet ik om de 15 cm een tackertje, dit kan natuurlijk ook een veiligheidsspeldje zijn, maar nu ik van mijn moeder haar Micro-stich heb gekregen met heel veel tackertjes, gebruik ik die.  Miranda showde haar Phoebe, die ze met de hand aan het doorquilten is, nadat ze eerst de grote lijnen met de machine had doorgestikt (in de ditch), ze schiet al aardig op.
Photobucket Photobucket
Julie was een handwerktasje aan het afwerken, suf genoeg dacht ik er niet aan om een foto te maken, hij is zo leuk aan het worden! Angela was ook weer van de partij (de laatste keren afwezig wegens topdrukte op haar werk), ze had even niks om aan te werken, en zat lekker te kletsen en in quilttijdschriften te kijken.  Ik werd verwend door de dames, ik kreeg een boek, mooie kaart en restje stof van Julie, (van dit stofje had Julie een bloesje gemaakt voor haar zoon, toen hij een klein ventje was),
Photobucket Photobucket
Miranda gaf me een bloemetje met geld om zelf iets quilterigs te kopen en van Angela kreeg ik een schattige hortensia voor in de tuin, en een hosta met de naam Quilting bee :-), ze had voor de andere dames ook deze hosta meegenomen, wat een schat!
Photobucket Photobucket
zou er een kweker zijn die ook quilts maakt, of misschien zijn/haar wederhelft?

Er was deze donderdagmiddag ook een monteur op bezoek, nou ja, hij moest in de keuken blijven, want we hadden problemen met de koffiemolen van het koffiecentrum (een ingebouwde koffiezetapparaat); deze zat compleet verstopt door het gebruik van espresso koffiebonen (in combinatie met een te fijne maling van de machine blijven de gemalen bonen vast zitten, hoe sterker de boon, hoe vetter de boon), daarna ontdekte hij dat het verwarmingselement het niet goed deed, en toen dit onderdeel was vervangen, bleek het apparaat -pardon- het koffiecentrum- nóg niet naar wens te werken, en toen bleek er dus nóg een onderdeel kaduuk te zijn.
IMG_9155
De monteur kwam goed voorbereid en had ook dit onderdeel in zijn auto, zodat hij na 3 uur werken tevreden naar huis mocht, om hopelijk niet meer terug te hoeven komen. We zijn blij dat dit allemaal nog onder de garantie valt, pfew!
Photobucket
Ik had voor de bee lekkere en lijnvriendelijke kersencake gebakken, recept had ik van Julie gekregen, echt smullen! Alleen had ik kersen uit pot gebruikt, omdat de verse kersen niet meer zo vers waren, na 2 dagen waren ze al aan het gisten!  Natuurlijk had ik de dubbele hoeveelheid beslag gemaakt, zodat ik een grote cakeblik kon vullen;  voor de ene helft kersen en voor de helft banaan gebruikt, zo lekker!  Miranda was zo lief om van mij een foto te maken, (en nu zie ik dat dit bloesje eigenlijk niet meer kan, hij zit veel te wijd. Nou ja, voor gewoon thuis kan het wel, maar niet voor ‘representatieve’ momenten).
IMG_9154
Om ook dit te bakken (12 stukjes a 2 PPoints per stuk) heb je nodig:

200 gram magere boter = halvarine (of als je het rijker wilt maken halfvolle roomboter, of olijfolie, maar reken dan resp. 4 of 6 points per stukje)
200 gram witte basterdsuiker
4 eieren, geklutst
2 theelepels citroenrasp
250 gram zelfrijzend bakmeel
400 gram ontpitte kersen of in pakjes gesneden bananen

voor het glazuur neem je
30 gram poedersuiker
2 theelepels citroensap (ik zie nu waarom het bij mij zo dun bleef, ik heb 2 eetlepels genomen ipv theelepels)
20 gram geroosterde amandelschaafsel
een oven op 180 graden,of hete lucht oven op 160 graden en
25 minuten baktijd

meng bloem, boter, suiker, eieren en boter tot een glad mengsel, doe het in een ingevet en met bakpapier op de bodem bedekte vierkante vorm, en smeer het beslag goed uit. bestrooi dan met kersen (ze zakken vanzelf in het beslag tijdens het bakken), of druk de schijfjes banaan met de smalle kant er in, of zoals ik heb gedaan 50-50, zodat de gasten kunnen kiezen.

Bak 1 rij onder het midden van de oven in 25 minuten tot het goudbruin is, en het bij indrukken zachtjes terug veert, laat het in het blik afkoelen, het blijft een klein beetje zompig vanwege het fruit.

Meng poedersuiker en citroensap tot een papje, strijk het over de cake uit met de bolle kant van een lepel, en strooi er direct de amandeltjes overheen.  Smullen maar.

 

51 Kaarsjes

Photobucket
En wie blaast ze uit? Moi 🙂 klik hier als je de slideshow niet ziet

Het was een dagje wel, en we zijn er nog niet, hehe, ik werd verwend met mooie cadeautjes van familie,
PhotobucketPhotobucket en van quiltvriendinnen, in de vorm van fibermailkaarten

en witte lapjes
PhotobucketPhotobucket
en van Else kreeg ik nog deze schattige bedeltjes, dank je wel!

Het quilten staat even op een laag pitje, dit is het patroon
Photobucket
aangezien we zaterdagmiddag/avond mijn verjaardag al hebben gevierd,
PhotobucketPhotobucket Grappig was dat 1 persoon begon over het spel Rumble, en dat toen iedereen zijn mobieltje erbij pakte om dit te gaan downloaden en uit te proberen. Zo houdt je ook mensen zoet, tegen elkaar spelen, zonder dat de tafel vol ligt met dobbelstenen of kaarten, maar het was niet de hele avond zoals hier hoor.

Ik had de hele zondag nodig om bij te komen (veel te veel zoets binnen gekregen), hoewel het me is gelukt om alle bamboe er uit te halen (op 4 plaatsen) en de stompen heb ik daarna ingesmeerd met een wortel-oplossende gif dat ik van de tuinman heb gekregen; deze gebruikt hij bij bomen met wortelstokken, zoals de Rhus. Dus toen het zondag even niet regende, heb ik het gelijk gedaan, en er zijn bijna 24 droge uren overheen gegaan, dus dat zit wel goed. Nu hopen dat er niks meer door de heg of bestrating omhoog piept.
PhotobucketPhotobucket
links achter het heggetje (op de rechter foto) stond een joekel van een bos, ik denk wel in oppervlakte 1 vierkante meter en de hoogte van de takken schat ik op 3 meter. En dan nog aan de andere zijkant van het huis heb ik over een oppervlakte van 75 cm x 4 meter bamboe weg gehaald, ook op het grasveld en in de hagen aan weerszijde zaten meerdere wortelstokscheuten. Ik voel mijn armen wel. 😦

En nou lekker aan het lezen, ik heb een nieuwe ereader,
Photobucket
nadat mijn vorige de geest had gegeven. Meestal vind ik het heel erg als er iets stuk is (zoals bv ook sinds zondagmiddag ons koffiecentrum van Miele, dus kan ik weer een monteur bellen!), maar van de ereader vind ik het niet meer erg, want de nieuwe weegt vele malen lichter, en is ook veel makkelijker in gebruik, de ontwikkeling gaat zo snel! (hij is als beste getest door de consumentengids, ) En ik kan er gelukkig al mijn boeken van de vorige op zetten, wat in een wip is gedaan, zo simpel! Kijk maar naar dit filmpje: