Dag lieve Julie

Toen ik in Brighton met mijn zieke quiltvriendin whatsappte, kon ik niet vermoeden dat dit de laatste keer zou zijn dat we contact hadden met elkaar. Ze was blij met de foto’s van Brighton die ik haar toen doorstuurde, “zo was ze in gedachten toch nog even in haar geliefde (geboorteland) Engeland”, zo whatsappte ze.

Ze kreeg begin van het jaar te horen dat ze ongeneeslijk ziek was, en had gekozen voor een boek in de tuin, ipv ziekmakende behandelingen die toch niks zouden opleveren; we zagen mekaar begin juli bij het afgeven van deze quilt. Ze was er aan begonnen, maar had halverwege het maken van de blokken geen puf om hem af te maken, en dat hebben wij “meisjes van de bee” toen voor haar gedaan. Tijdens het naaien belde ze nog, en met Julie op de speakers was ze er toch nog bij. Hij was extra speciaal voor haar omdat ze de stoffen van haar moeder had gekregen, en nu kon ze er toch nog van genieten, zei ze.
IMG_4699

Julie lag in een mooie rieten kist, de toespraken bij het afscheid waren ontroerend, en het besef dat Julie echt dood was drong pas goed door toen we de aula uitlopend langs haar kist haar foto zagen staan. Ze komt echt nooit meer langs op de bee, we zullen haar toch zo missen. Dag lieve Julie
Julie3
Julie15

8 gedachten over “Dag lieve Julie

  1. Marry

    Wat heb je dat mooi verwoord Shirley, Je begrijpt wel dat het me zeer raakte met Petra in mijn achterhoofd, waar wij ook net afscheid van moesten nemen. That’s life ! maar wat mooi dat je dat op zo’n manier met elkaar kunt delen en elkaar kunt helpen door het afmaken van een mooie quilt waar ze vast nog veel troost uit geput heeft.

  2. Truus

    Moeilijk om voorgoed afscheid te moeten nemen van een lieve vriendin.
    Je verhaal gelezen terwijl op de tv de Tattoo vanuit Edingburgh z’n klanken laat horen.
    Afscheid nemen doet pijn,maar fijn dat ze nog van haar quilt heeft kunnen genieten deze laatste tijd.
    Voor haar familie en jou heel veel sterkte
    Truus

Reacties zijn gesloten.