Maandelijks archief: juni 2014

Sweet eighteen

Amper bijgekomen van het examenfeest van zaterdag en vaderdag van zondag speelt onze jongste spruit wederom de hoofdrol op mijn blog; ze is vandaag achttien jaar geworden, en dat is toch wel een hele mooie leeftijd, in juridische termen is ze nu meerderjarig.  Uiteraard meerder jarig, al 18 keer, duh….. Zondag kreeg ze bij haar opa en oma al een kans om kaarsjes uit te blazen, wat zo goed lukte dat ik te laat was om hier een goede foto van te maken, zie ze lachen.
IMG_4465
Ook dit is een wazige foto helaas, ik was de digi vergeten mee te nemen.
Na de lunch was het cadeautjes uitpakken; gaaf shirt, mooie horloge (gisteren zelf uit mogen zoeken), lekker maskertje en haaknaalden in etui.
IMG_4484 IMG_4481 IMG_4482 IMG_4490
en daarna even lekker bijkletsen voordat er weer gewerkt/geleerd moest worden.
Ze kreeg dus haar eigen Clover Amour haaknaalden, en hiervoor had ik een etui gemaakt; dit was een feestje met zo’n leuke poezenstof, ergens ooit eens op een beurs gescoord.
IMG_4461 IMG_4462 IMG_4427
Als lekkers had ik een monchoutaart gemaakt maar dan zónder de rode vulling er op, dus geen kersen of aardbeien maar gewoon monchou/slagroom/witte basterdsuiker mengsel op de Bastognekoekjesbodem, heerlijk fris!
IMG_8389 IMG_8390
De Happy Birthday kaarsjes smolten wel heel snel, dus het was echt zaak van opschieten met aansteken en uitblazen. De R wilde niet branden, het lontje was te kort, en om toch aan 18 te komen heb ik er maar een kaarsje achter gestoken.

De taart voor Tim zijn verjaardag -3 weken geleden- was wel meer werk, een Oreo taart, hij was zalig maar zo machtig! Ik had een dubbele hoeveelheid taartbodem gebakken, hij leek me anders zo dun te worden…. volgende keer toch maar aan het recept houden. We moesten wel lachen toen, de stukken (plakken) taart pasten amper op het gebaksbordje, zo hoog.
IMG_4315
Hiervan is toen maar een kwart op gegaan, een klein deel aten we de volgende dag op, en de rest -meer dan de helft- is in de diepvries verdwenen. We zaten na twee uur nog zo vol van dat stukje taart, dat we bij Yami-Yami zonder honger aan tafel gingen!
IMG_4328 IMG_4325
Vlak voordat mijn ouders weer naar huis gingen heb ik ze nog even op de foto gezet met hun kleinkinderen die niet meer zo klein zijn. Als je maar goed uitkijkt gaat het allemaal vanzelf, groot worden.
IMG_8369

Advertenties

Afreageren

We hadden nieuwe banken gekocht, ze waren de 24e Mei afgeleverd; de verjaarvisite van Tim (opa en oma) mocht ze gelijk uittesten, om ze nog wat netjes te houden liggen er voorlopig quilts op.
IMG_4303 IMG_4312
IMG_4329
“Kijk eens wat grappig”, zei de man in de winkel 2 weken eerder, “de poefen, of voetenbankjes, net wat je wilt, zitten hier verstopt, je kan ze er zo uitrijden”, en hij rolde een poef vanonder de armleuning vandaan om het me te laten zien. “Dat is wel grappig zeg”, zei ik droogjes; het was half vier, de bank zat lekker, de prijs, kleur en levertijd was goed, en ik wilde nu graag naar huis. Hij keek een beetje beteuterd, hij had wel iets meer enthousiasme verwacht denk ik.
IMG_4306
We kregen geen reactie op diverse websites van het aanbod “gratis op te halen” van onze oude rode bankstellen, en dus werden ze 2 dagen later in stukken gehakt door zoon en dochter,
IMG_8377
zodat ze in de auto afgevoerd konden worden naar de vuilstort van Saver; kan je het niet zelf wegbrengen dan wilt Saver het best voor je komen ophalen, je moet dan eerst naar hun kantoor komen om iets van 70 euro te betalen, en dan halen ze het voor je op. De Kringloopwinkel haalt alleen maar banken op die niet kapot, vies of versleten zijn, dus dat was geen optie, na 10 jaar gebruik door vijf mensen en vijf katten (Witje, Zipjezopje, Thor en Loki) kan je wel spreken van slijtage. Het in twee keer wegbrengen zoals ik heb gedaan koste ons 2 tikken op het Saverpasje. Lijkt niks, 2 tikken, maar als je weet dat de gemeente Roosendaal sinds dit jaar het aantal tikken op de Saverpas van 12 naar 2 heeft teruggebracht, en een tik 25 euro kost, dan is het niet niks. Zijn de tikken op, dan mag je tikken bijkopen, maar dan moet je wel van je lotje getikt zijn om zo de gemeentekas te willen spekken.

Bij de vuilstort kreeg ik met het lossen hulp van een oudere man die daar al zijn hele leven werkt, hij had verder toch niks te doen, zei hij. Normaal staat er een file op de weg naar het terrein om binnen te komen en staat het terrein zelf ook vol met auto’s, nu kon je zo doorrijden en telde ik slechts 6 auto’s, wat wel erg stil was voor een dinsdag, merkte ik hardop op. Hij had een donkere blik in zijn ogen toen hij zei dat het niet alleen elke dag stil was met auto’s, maar dat er ook hard was gesneden in het personeel: “ze zijn als oud vuil (…) aan de kant gezet mevrouw”,  sprak hij bitter. “Waarom niet eerst gewoon halveren met tikken, waarom gelijk naar slechts twee, we snappen er niks van hier. Maar de gemeente zelf heeft het er wel drukker mee gekregen, ze rijden af en aan met hun eigen ophaaldiensten, overal wordt er nu illegaal afval gestort, zowel in de stad als ook in het buitengebied.” Hij schudde zijn hoofd, spuugde een vette rochel naar opzij als wilde hij de vieze smaak in zijn mond verwijderen, en pakte samen met mij een stuk van de bank uit mijn auto, tilde het hoog op (ik liet het toen maar los) en hij smeet het met zo’n geweld in de container dat ik er van schrok. En toen pakte hij er nog eentje, en nog eentje; ik liet hem maar gaan, het scheelde mij in het zware werk en hij kon zich even lekker afreageren.

Hoofdstuk uit

Voor onze jongste spruit is er een hoofdstuk uit, ze had eindexamen in de periode dat we Thor kwijt waren, en het werd afgesloten met een galafeest; wat zag ze er prachtig uit in haar jurk! IMG_8352 IMG_4310 We hadden deze jurk gehuurd bij een mevrouw hier in de stad die dit al meer dan 25 jaar doet. Ik zie ons nog staan, gewoon achter een vrijstaand huis (“hier is ‘t” heet het huis 🙂 ) in een tuinhuis/garage; het was warm buiten en nog warmer binnen, vanwege een kacheltje dat nog aanstond op nachtstand, voor het geval er nog nachtvorst zou komen. Aan twee kanten hingen de rekken vol met prachtige galajurken en (heren)kostuums, ze verhuurde kleren niet alleen aan examenleerlingen maar ook aan de vrouwen van zakenlui die naar galafeestjes moesten gaan en elke keer wat anders wilden aantrekken. De mevrouw van het verhuurbedrijf was halverwege de 70, een dametje om te zien en heel vriendelijk. Ze vertelde dat ze deze kleren uit Duitsland haalde, en ze ging er prat op dat ze alleen maar jurken van de beste klasse had, geen “warenhuisjurken die al kreukelden als je er naar keek”. Met een hoog tempo zocht ze jurken uit voor Suzanne, een enkele werd met een “Naaah, die niet” blik weer snel terug gehangen. Sodeju, het water liep al na tien minuten langs mijn rug, ik was blij dat ik niet in het pashokje hoefde te staan aan- en uitkleden. De dame kreeg het ook erg warm en zette de kachel uit, maar ja, de warmte was al binnen en buiten, het kwaad was al geschied. Afgelopen donderdag was een spannende dag, en ook al zei het verstand dat ze door was, we durfden er geen gif op in te nemen; we waren tot tranen toe geroerd toen Suzanne -ook met natte ogen- de kamer inrende met de melding dat haar naam op de lijst van geslaagden stond op de website van school.  Snel werd de vlag uit het raam gehangen met schooltas, foto’s gemaakt, oma en opa gebeld om te zeggen dat er gestopt kon worden met het duimen, en toen sprong ze op de fiets naar school om de voorlopige cijferlijst op te halen. Er ging een zucht van opluchting door het huis, wat een dag! IMG_4451 Nu is het nog afwachten of ze na de zomervakantie haar studie kan starten bij Avans, over een week of 3 à 4 weten we het.  En terwijl ik dit verhaal typ dreunt het hele huis op de beat van muziek, ze heeft samen met een ander meisje uit haar klas een examenfeest georganiseerd bij ons, de ingehuurde DJ draait er lustig op los en zo te horen hebben ze het allemaal erg naar hun zin! De buren zijn vanmiddag allemaal gewaarschuwd, en omdat het muziekgeweld om 1 uur klaar is maken we ons niet zoveel zorgen over klachten, ook omdat alleen de kamerdeur aan de achterkant van het huis open staat en daar geen mensen wonen. Aah, ze draaien nou muziek uit mijn jeugd, The Trammps, disco inferno, burn baby burn!  Heerlijk, dat was nog eens muziek!