Maandelijks archief: januari 2014

Dikke bult

Dat komt er nou van, als je een blessure niet de tijd geeft om te genezen, nu zit ik met de gebakken peren, terwijl ik stoofperen veel lekkerder vind, die slurp je gewoon naar binnen zonder kauwen, en met gebakken peren moet je toch echt de kiezen op elkaar zetten.

Begin december moest ik mezelf toch zonodig bewijzen door zwaar hak- en spit tuinwerk eigenhandig te lijf te gaan; achteraf had ik wel pijn in de pols/onderarm, wat ik wegwuifde als zijnde spierpijn. Toen kwam de Celtic Solstice mysterie waarmee ik echt niet achterop wilde lopen, en ik alle tandjes bijzette om deze quilt ook echt af te hebben een week na de laatste onthulling van de mysterie. Moet kunnen, toch? Dit vond de fysio niet, na een echo bleek niet mijn spier (wat huisarts dacht) maar mijn polsgewricht vet overbelast te zijn, twee weken in een brace om deze goed te fixeren, en dan weer fysio, en hopelijk ben ik er dan van af.
IMG_3238
Slapen gaat nu eindelijk weer goed, maar voor de rest verveel ik me te pletter, en van het kijken op internet (en facebook) word ik niet rustiger, integendeel, al die inspiratie! Maar ik heb wel een beetje kunnen naaien, dat mocht, met mate, oei, wiens maat? Blokje per dag moet kunnen denk ik, Loki geniet zo van mijn activiteiten aan tafel, hoe meer lapjes, hoe liever.
IMG_3215
Hier heb ik een nieuw proefblokje (oranje met stippen) gemaakt van de versneden pinwheel maar nu met recht van draad aan de buitenkant, wel zo fijn, want bij de eerder gemaakte blauw/rode waren de diagonale naailijnen wel recht van draad, maar de rest niet, het blok leek wel van tricot!
IMG_3200 IMG_3237
de blauw/rode maakte ik op deze snelle manier, van de Missouriquiltcompagny.
en voor de niet rekkende manier moet je hier klikken (en dan krijg je een pdf-bestandje).

Naar de bee gaan moest ook kunnen, even er uit zijn is wel heel fijn.  Janny had nieuwe lampen opgehangen; de TL bakken waren er uit en de leuke lampen van Ikea met echte daglichtlampen er in, wat een zee van licht bij binnenkomst,
IMG_3217 IMG_3220
en met een traktatie van Jeanne die 65 is geworden werd de eerste bee van het jaar feestelijk ingehuldigd.
Het was erg gezellig en zoveel om te zien, naast mij zat Franka weer prachtig te borduren, daarnaast zat een voor mij nieuwe beelid met een schitterend appliquatiewerk (van stofjes van de stalenmappen van Leur)
IMG_3221 IMG_3224
en helemaal weg was ik van deze appliquatiequilt van Bunny Hill waar Nelly mee bezig was, ik stond erbij te kwijlen niet normaal!
IMG_3224 IMG_3222
Nelly werkt met de originele stoffen, en haar appliqué steekjes zijn niet te zien, zo netjes (goede docent gehad: Ilse de Beer 🙂 ) zo mooi!   Ria was haar scrapquilt aan het doorquilten, niet met steekjes, maar met kraaltjes, zo zag ik pas bij nadere inspectie

IMG_3227 IMG_3228
Els was de vitrages aan het vermaken (ik dacht eerst dat ze een trouwjurk aan het maken was)
IMG_3230 IMG_3226
Bianca zat naast de hakende Lorene, ze had net een sashing uitgezocht voor hele oude blokken
IMG_3235 IMG_3219
en zo kwam er een eind aan de bee en mocht Janny de auto eerst even een metertje achteruit rijden die door de visite  van DD haast tegen de deur aan was geparkeerd; Lorene kon er wel uit met haar tasje, maar ik kreeg het niet voor elkaar met de naaimachine en twee grote tassen.

Ik heb wel één heel scrapverwerkingsblokje afgekregen; met de naaimachine dragen moet ik uitkijken dat ik nu mijn linkerarm ook niet ga overbelasten, dus volgende keer zal ‘k maar iets anders meenemen, misschien dat een stitchery dan weer gaat (naaldjes vasthouden is nu nog niet zo’n strak plan).
IMG_3234 IMG_3236

Advertenties

Verandering van spijs

Naar aanleiding van dit bericht op facebook over dat rauw voedsel voor katten gezonder is dan wat er aan kattenvoer te koop is in de (supermarkt) winkels,
 photo poesmetafstbedpq8.gif
herinnerde ik me dat Pluis vroeger ook zo genoot van de kippenhartjes die ik ze gaf, en vroeg me af waarom ik hiermee gestopt was. Dus hup in de auto naar de dierenwinkel, deze had alleen maar diepvriesschijfjes kippenvlees voor de kat, dat was niet wat ik zocht, bij de supermarkt ontdekte ik wel kippenlevertjes, niet helemaal wat ik zocht, maar het leek er al meer op; dit zouden ze vast wel lusten, aangezien ze een muis en vogel ook met huid en haar verslinden, en een enkele keer weer uitkotsen, maar dat wijt ik aan het te gulzig eten.

Zondag zou levertjesdag worden, ik verheugde me al op de dankbare blikken van de katten, en zo stond ik vanmorgen vroeg op mijn nuchtere maag de levertjes over de voederbakjes te verdelen met vier schreeuwende katten om me heen. Ik knipte de levertjes ook nog wat kleiner en zette de bakjes op de grond, vol verwachting klopte mijn hart en dat van de katten.

Hier en daar werd wat bloed gelikt, neuzen opgehaald en teleurgesteld dropen ze af, behalve Thor, die het wel aardig vond smaken, de eerste happen. Maar ook hij hield het -na een paar minuten van kauwen zonder dat je zag dat er wat uit zijn bakje was verdwenen- voor gezien, en daar stond ik dan, omringt door volle bakjes bloederige drap, wat moest ik daar nu mee?

“Misschien had ik het moeten opwarmen, of koken?”, bedacht ik me, en schepte de klodders in een glazen schaal; ze herinnerden me aan stolsels die ik vlak na mijn laatste bevalling in de pot vond,  en zo rook het ook, metaalachtig, bah bah.  Snel een bordje op de schaal en in de magnetron ermee, en ondertussen zette ik een kopje thee en liep de woonkamer in toen ik een flinke plof hoorde. Ojee.

Op weg naar de magnetron hoorde ik nog twee keer achter elkaar een hard geluid, en wat was ik blij dat ik er aan had gedacht een bordje op de schaal te hebben gedaan; met die ploffende levertjes zou de binnenkant van de magnetron er anders wel heel smerig uit hebben gezien.  Vlak voordat ik de magnetron opende zag ik wat er gebeurde tijdens zo’n plof: het bordje werd opgetild door de luchtdruk en de ontplofte levertjes schoten horizontaal tussen bordje en schaal tegen de wanden van de magnetron aan. Omkeren en net doen of ik nergens van af weet? Het schoot heel kort door het hoofd, heel erg verleidelijk, maar dat kon ik echt niet maken, ook al dachten sommige huisgenoten er in het verleden wel zo over. Dit zou wel mijn ultieme wraak zijn geweest toen, zie je het voor je, dat ze over een paar dagen even hun snack in de magnetron zetten, ooooh nee, bah-bah.

Ik drukte op “Stop” en sprak mezelf toe voordat ik de deur opende: “Als hoofd van de huishouding moet je het goede voorbeeld geven.”  Een weeïge geur kwam me tegemoet, deels gegaard, deels rauw, het zág er niet uit, maar twee tellen later had ik een paar schreeuwlelijkerds rond me staan, want honger. Ik verdeelde de prut over de schaaltjes, liet het even afkoelen,  en zette het weer neer, maar na een korte blik naar de bakjes gingen Thor en Zipje bij de grote voerton liggen, deze inhoud wilden ze wel, pretty please. Loki en Zopje waren ondertussen alweer de kamer in gesloft met een: “dat wordt dus niks vandaag.” zucht.
IMG_3209
De bakjes werden afgewassen en gevuld met doodgewone brokjes droogvoer, en gewapend met keukenpapier en een sopdoekje werd de magnetron schoongemaakt, jakkie bah. De katten lieten zich de brokjes welgevallen, terwijl ik nog moest beginnen aan mijn ontbijt, de lust was ver te zoeken, wat een begin van de dag! Ik wist opeens weer waarom ik met het voeren van dit soort spul gestopt ben, die lucht, die troep….. ze gaan maar muizen vangen!
 photo muizen27.gif

Nog wat te showen

Het is wel behelpen op tafel op die paar lapjes, nu die lekker grote quilt van tafel is verdwenen, je ziet het  Thor denken. 🙂 en Loki past net op het plateautje, zo lekker in het zonnetje genieten. Ze liggen gewoon te wachten op de volgende quilt, welke zal het gaan worden?
IMG_7722 IMG_7723

2013 was een jaar van -voor mijn gevoel- weinig quilts afmaken, maar klopt dit ook? Ik heb het even op een rijtje gezet (en voor wie nieuw is op mijn blog, ik houd van tempo, zoveel mogelijk op de naaimachine, en ook het quilten doe ik op een gewone naaimachine, een Bernina 440 jubileum versie, met BSR).

Om meer te weten te komen over het hoe en wat van de geshowde quilts kan je de blogjes nalezen door gewoon (of ongewoon, net hoe het is gesteld met je motoriek) te klikken op de rood gemaakte naam van de quilt, of bij de opmerking “klik hier” bij een quilt. Je kunt natuurlijk ook rechts op mijn blog onder Categorieën in het uitklapschermpje kijken.

In April in ongeveer twee weken tijd heb ik voor de verjaardag van mijn DH de New York City Stamp Quilt gemaakt
IMG_3410
om gelijk hier achteraan te beginnen met de Double Weddingring, ook een stofpakketje uit New York, en 15 juni lag ze op bed, en net als een moeder met een pas geboren baby liep ik geregeld de kamer in om alleen maar te kijken en zachtjes te aaien, zo trots.
IMG_4779 IMG_4780
De Mysterie BOM van Quiltshop Leur heb ik (in hun opdracht) gemaakt voor promotiedoeleinden, het Engelstalig patroon vertaalde ik voor de klanten naar het Nederlands, dit leek me wel handig, temeer ook omdat dit -naast Engels- de enige taal is die ik beheers, en ook maakte ik elke maand een verslagje op mijn blog voor de deelnemers, op verzoek van de winkel. Eind november ben ik er aan begonnen en 7 April kreeg ik de top klaar en een dag later lag hij al afgeleverd bij de winkel; in Augustus zag ik hem als affo in de etalage hangen (ze hadden hun handen al vol aan de Koningsquilten), en toen zag ik de naam Cinnamon Spice.  Dit is de enige quilt die ik heb laten doorquilten, en deze quilt is ook pas van mij als de stof in de winkel op is (de stoffenserie die in deze quilt is gebruikt), tot dan hangt hij ter promotie op beurzen en zulks.
IMG_3291 IMG_1547
Van drie 15 cm strokenpakketjes van dezelfde serie heb ik in een week tijd deze Tegelquilt gemaakt, in Mei was de top af en eind juni lag ook deze beauty even op bed te pronken.
IMG_5045
Aan een jarenlange lijdensweg project kwam eindelijk een eind in Oktober, een heel leuk scrappy blok om te maken, super leuk patroontje ook om door te quilten. Omdat deze quilt niet echt een naam kreeg, kan je hier klikken , ook de link naar het patroon kan je daar vinden.
IMG_7456 IMG_7459
In december zag deze Santa quilt voor Evelien het licht, een kant en klaar paneel
IMG_2470
net als de “Amsterdam heeft ‘t” quilt van de Cats or Dollyquilt van Birdblocks, voor de leut, pakketje gekregen als dankjewel voor het meedoen aan de bloghop ter promotie van deze schattige quiltjes
IMG_2576
Nou, dat valt achteraf gezien niet helemaal tegen, toch? Wil je nog meer zien, kijk dan naar de samenvattingen van mijn affo’s van 2012,   door hier en hier te klikken

Gehaald!

Mijn geschatte deadline is ruimschoots gehaald zou ik zo zeggen; ik had gehoopt de Celtic Solstice (klik hier voor de 6 te downloaden delen bij Bonnie Hunter) as vrijdag af te hebben, maar ik kon gisteravond al heel blij roepen dat-ie af was, op het vastnaaien van de ophangsleuf, verwijderen van de tackertjes en het wassen en drogen na. Wil je alle foto’s van mijn project bekijken, klik dan hier

Zaterdagmiddag was ik bij Quiltshop Leur om tussenvulling te halen, en ze waren blij dat ik de wollen vulling van de rol wilde hebben, want ze hadden niets meer om te kiezen, al het andere was op wegens leveringsproblemen. Balen, maar dames, als het voor een beddenquilt is zou ik niet twijfelen en gaan voor de wollen vulling: heerlijk om door te quilten, voelt lekker soepel aan en is goed was- en droogbaar, ik vind het een ideale vulling voor een bed/bankquilt! Ik had thuis nog achterkantstof liggen, maar bij het zien van een Court House step stof dubbelbreed kreeg ik toch wel slappe knietjes, en helemaal toen ik de prijs hoorde, 20 euro per meter voor stof van 225 breedte, dat is toch wel heel mooi!
IMG_3119 IMG_3121
Thuis gekomen nam ik gelijk de lange latten, en toen bezig was met opspannen namen de jonkies al polshoogte.
IMG_3126
Tijdens het vast schieten van de drie lagen met de Micro Stitch begon de sandwichlaag opeens te bewegen, en wat bleek: Loki en Thor lagen er onder, op tafel!
IMG_3134 IMG_7703
zonder flits Loki dichterbij (met de telelens) getrokken, onscherp maar ozo lief
IMG_7704
Best wel link om daar te liggen en heen en weer te lopen, want in het midden kan ik niet met mijn hand onder de quilt komen tijdens het schieten, en dan zou ik zomaar een spelende kat kunnen verwonden, dus hoe schattig ze ook zijn, ze moesten er vanonder.

Afgeleid door een speeltje was ik ze even kwijt, maar opeens racete Thor dwars over de quilt heen, ik hoorde de stof aan de latten kraken, en ik wist niet hoe snel ik hem eraf moest krijgen, wat lastig ging, want hij vond het heel leuk en sprong als een kind op een trampoline heen en weer. Etenstijd voor de katten werd zomaar met 1,5 uur vervroegd, je moet wat; de liefde van de kat gaat door de maag, en nog voordat de eerste brokjes de bakjes raakten hingen Loki en Thor al met hun koppies in de grote voeremmer. Ze waren net klaar met eten toen ik net de punaises uit de zijkanten had verwijderd, en de klemmen waren koud van de hoeken af, -waardoor de quilt op tafel zakte-, of Thor ging er weer op liggen.
IMG_3135 IMG_7706
wat een boef.
Zondag begon ik na de lunch met het doorquilten met een in kleur verlopende Aurifill garen bovenop en een beige Aurifill onderop, een topstichnaald nummer 90 , mooie muziek op, schoenen uit,  en heel veel zin.
IMG_7708
Loki en Thor vonden het weer machtig mooi en kwamen er bijliggen, zo gezellig, tot Thor heel hitsig geworden van al die gezelligheid Loki besprong, “get a room!”. Ik heb ze er toen wel even afgezet, want met al dat gestoei zetten ze ook hun nagels uit, en dat moeten we niet hebben op een quilt.
IMG_3143
Ik had een heerlijk makkelijk patroon gekozen, het lijken wel braadworsten aan de meter, zo in elkaar gerold, deze gebruik ik vaak vanwege het speelse, meestal iets kleiner, met punten in het midden van de cirkels en wisselende afmeting, maar nu probeerde ik de cirkels ongeveer even groot te houden,  gewoon omdat me dit leuk leek.
IMG_7710 IMG_7714
Loki en Thor bleven er op liggen tot het bittere eind, ze kwamen ook steeds dichterbij de naaimachine liggen, wat het af en toe wel wat lastiger maneuvreren maakte.
IMG_3154
Nog voor het avondeten was het quilten klaar, nu konden de katten rustig liggen zonder dat ze weer moesten opschuiven, wat dat vonden ze wel zo’n gedoe!  Maandag verdween de Bernina naar boven en de Pfaff kwam naar beneden,
en naaien maar weer, Zopje kwam er deze keer gezellig bij liggen, en Zipje… die lag veel te lekker op zijn plekje op de bank
IMG_3178 IMG_7720
het was de dag van bies maken, een label maken (idee van deze dame dankzij deze tip van Bonnie Hunter),  een ophangsleuf maken (voor het geval ik hem ook eens wil ophangen)
IMG_3181 IMG_3183
ik werd er heel blij van! En helemaal toen ik hem vandaag (dinsdag) uit de wasdroger haalde, na het wassen (op 30 graden met 1400 toeren centrifugeren) Door het quilten en wassen zijn de quiltlijnen heel mooi in de stof getrokken, wat een prachtig reliëf,
IMG_7733>
en wat ligt hij mooi op bed, beer is ook helemaal happy met de kleuren.
IMG_7731
En om niet te vergeten is hier voor mezelf een notitie: reken op een lengte van 225 cm een 20 cm “krimp” met deze dikke vulling na het wassen en drogen, het is als een soort plissé, zonder trekken meet hij nu 205 cm, maar glad trekkend komt de meetlat langs de quilt op 218 cm. Ik denk dat door wat dichter op elkaar door te quilten er meer quilt overblijft. De echte krimp bij deze vulling is 3%, dus bijna 7 cm.

Loopt gesmeerd

Precies een week nadat Bonnie haar mysterie onthulde heb ik de Celtic Solstice top klaar,
IMG_7696
het was een beetje wikken en wegen welke kleur border het ging worden, de groene rand viel af want te saai, het bedrukte blauwe viel af vanwege de drukke print
IMG_7693 IMG_3096
Loki bemoeide zich er ook even mee
IMG_3109
maar vanwege het heldere lichte is het dus de lichtblauwe batik geworden. Bij het zien van de foto’s bedenk ik me dat een gifgroen biesje wel heel grappig zal zijn om het mee af te sluiten, maar of het dan ook mooi is, dat is de vraag.
IMG_7694
Ja het is fel, het blauwe, en het trekt nu wel de aandacht bij het plat op de grond liggen – o dear, had ik toch beter voor donkerblauw moeten gaan?-,  na het doorquilten komt er meer reliëf in, en met een andere kleur bies erom zal het vast goed komen.
Hij hangt voor nu even over de balustrade boven, in goed gezelschap
IMG_7697
Wat een geweldig patroon heeft Bonnie gemaakt, duidelijk en zo lekker stap voor stap, daar houd ik wel van. Het patroon staat nog een tijdje gratis op haar website, klik maar hier, en had je vorige week haar laatste PDF-file gedownload, dan is het toch wel slim -wat heet slim- om het nogmaals te doen, want in de tekst zat een foutje geslopen betreffende de hoeveelheid blokjes die in de buitenste rand moeten zitten bij de kleine quilt. Dit was mij niet opgevallen, aangezien ik deze kleine quilt een blokkenrij smaller en langer heb gemaakt, altijd nog een behoorlijke maat voor een kleintje: 180x 225 cm en dat voor op een eenpersoonsbed, lekker ruim! Als ik zo in mijn stofbakken kijk, valt het amper op dat er iets uit is verdwenen, ongelooflijk, ik kan er nog wel een paar quilts van maken! Haha van het blauwe lijkt er juist wat bij te zijn gekomen, hooguit één of twee FQ’s, denk ik.
IMG_2615 IMG_7701
Wat ook heel mooi zou zijn: dat ik volgende week klaar ben met doorquilten, maar of dat me gaat lukken? Ik heb nog geen vulling -weer wol, dit quilt wel heerlijk- en met welke kleur garen zal ik deze keer gaan doorquilten, rood, blauw, gemêleerd? Ik moet uitkijken dat dit soort vragen/twijfels me niet afremt, nu het tempo er nog inzit, vooral scherp blijven en er bovenop blijven zitten!

Het pillenritueel bij Zipje is in veiligere wateren terecht gekomen sinds ik hem in een quilt wikkel; ik leg alles klaar op tafel, pillen in de pillenschieter en vies drankje in het spuitje, flanellen bankquilt leg ik op tafel open, en dan pluk ik Zipje van de bank. Tussen zijn kiezen grommend zet ik hem sussend op de quilt op tafel, en hij gaat dan vanzelf liggen, laat zich rustig inwikkelen, doet zijn bekje open, slikt een paar keer en wacht tot ik klaar ben….. niet dus, met het inwikkelen moet ik snel zijn, zijn bek trek ik met de linker hand vanaf boven open en laat dit niet meer los tot ik mijn pillen en drankje heb gelost, en dan pas sluit ik zijn bekje, zie hem slikken en zet ik hem snel weer terug op de bank, waar hij spinnend zijn snoepjes oppeuzelt. Nog vijf dagen te gaan, Zipje ziet er gelukkig al veel beter uit, net als mijn gehavende wijsvinger, slechts twee van de acht gaatjes zijn nog open, dus ook dat loopt gesmeerd.

Lekker hapje

Zipje lag maandag quasi nonchalant met tranende ogen en een opgezette klier in zijn hals in de wachtkamer van de dierenarts de aanwezigen te observeren, twee -kleiner dan hemzelf zijnde- hondjes die zich vreselijk stonden aan te stellen, het geblaf hadden we al gehoord toen hij uit de auto mocht, hun weeïge geuren kwamen ons tegemoet toen de deur van de kliniek open ging. Ze trokken elk een andere kant uit lopend aan hun riem die aan hun baasjes hand vast zat,  en het baasje, een vrouw van begin 20,  riep ze met stemverheffing tot de orde, wat weinig indruk maakte op de honden, het droeg alleen maar bij aan de herrie in de betegelde ruimte.

Het dreinerig huilen van een klein mensenmormel, die -gelukkig vastgebonden- half uit een buggy hing, werkte op Zipje’s zenuwen, maar het ergste vond hij toch wel het loslopend meisje, die haar vinger door de tralies van de kooi wilde steken om hem te aaien, maar gelukkig trok ze terug toen ik het verbood, want: “de poes is ziek en wilt niet aangeraakt worden”. Het meisje liep weer naar haar moeder, die rood aangelopen probeerde haar zoontje die nu dwars gestrekt in de buggy lag te kalmeren, zijn zusje dacht grappig te zijn en gooide steeds haar antroposofische pop  (ja, spreek dat maar eens hardop uit) op de grond, raapte het dan op, duwde het in het gezicht van haar broertje, en gooide het dan weer op de grond.

Kinderen lachen, moeder gelukkig, iedereen gelukkig, nou, nee, ik vond het mijn taak mijn kennis te delen moest me er weer mee bemoeien, en vroeg de moeder of ze wist hoeveel honden hun kont met mogelijke infecties vandaag al aan de vloer hadden afgepoetst, (lekker heen en weer scharren, want man wat jeukt dat). “En dat krijgt uw zoontje dus steeds met die lappenpop in zijn gezicht geduwd”, zei ik, en ik moest er toch wel een beetje lachen, het was te vies voor woorden. Gelukkig werd de vrouw met honden en kinderen toen naar binnen geroepen, en bleven Zipje en ik alleen achter, en genoten we van de zalige rust.

Met een antibiotica kuur van 2x daags 1,5 pilletje voor de komende 10 dagen lang -o joy- mochten we het pand weer verlaten, en bij thuiskomst begon de uitdaging van pillen schieten en pijnstiller in het bekje spuiten.

De eerste keer ging goed, geen centje pijn bij mij, en Zipje was helemaal tevreden toen hij na afloop een kattensnoepje kreeg. Acht uur later was het wel raak, meneer tufte tot drie keer toe de roze pillen uit, mijn grip op de pillenschieter raakte ik kwijt toen hij zijn vier poten met uitgeslagen nagels in de strijd wierp en ik deze probeerde te ontwijken, en toen gooide ik mijn gewicht in de strijd, de pillenschieter opzij, en duwde in met mijn wijsvinger de pillen tot bijna voorbij zijn maag, maar ik was te langzaam met terugtrekken, en als een ware Piranha sloeg Zipje zijn kaken op elkaar met mijn wijsvinger er tussen. Dat deed verdomde zeer, en bloedend als een rund door vier kleine gaatjes liet ik Zipje los om in de keuken mijn vinger af te spoelen onder de kraan.

Mijn strijdwond inspecterend suggereerde DH dat ik de volgende keer Zipje beter in een quilt kon wikkelen, en aldus geschiede vanmorgen, en dit beviel mij zo, dat ik het vanavond weer zo deed.Maar de pilletjes werden weer uitgetuft door Zipje omdat ik ze niet diep genoeg los liet, omdat door drie man om mij heen staand “Oh zielig” geroepen werd. En toen ik wederom mijn vinger opofferde om de pillen af te leveren, en Zipje wederom liet zien dat hij behalve een prachtig schoon gebit (had de dierenarts hem zelf verteld) ook een scherp gebit had door mijn toch al zo gehavende vinger van nog eens vier gaatjes te voorzien, stond het huilen me nader dan het lachen, wat deed dat pijn, verdikkeme!  Als mijn vinger morgenochtend vroeg nog zo pijnlijk voelt en dik er uitziet, bel ik toch maar de huisarts, misschien een tetanus injectie halen? Of is het dan al te laat?

Volgens mijn huisgenoten komt het bijten van Zipje als wraak omdat ik ze sinds vorige week echt op rantsoen heb gezet; ik had geen zicht op hoeveel de katten aten, omdat ze van iedereen eten kregen, en toen bleek dus dat ze tien dagen doen met een pak waar ze met gemak vier weken over moeten kunnen doen! Ik heb een heel slim systeem bedacht waarbij iedereen zich in kon vinden. Op hun bakjes staan de namen, T en L was niet lastig, maar met Z en Z zou het nog gissen worden, dus de namen van de oudjes staan wel voluit geschreven.
IMG_3011 IMG_3013
Ze krijgen twee keer per dag eten, dus 8.00  staat aan de ene kant geschreven en 18.00 uur zie je staan op de achterkant;  de leeg gegeten bakjes blijven op 8.00 uur staat totdat ze rond 18.00 uur weer gevuld worden, en rond 8.00 ’s morgens gaan ze van 18.00 uur stand pas weer naar de 8.00 uur stand, gevuld en wel. En nou komt het belangrijkste:
IMG_3031
35 gram voer gaat in 1 (bakgerei) maatschepje mét kop, en voor Loki zonder kop, ik doe het allemaal volgens gewicht-voerschema van het pak; Zipje en Zopje moeten op hun gewicht letten (afvallen dus) en krijgen evenveel als Thor.  Op deze manier kan het hele gezin zelf zien welke kat nog wel eten mag hebben tussendoor, en welke niet, we zijn er allemaal tevreden over, alleen de katten niet, ze liggen regelmatig in staking in de bijkeuken
IMG_3045
zoals Thor, die het wel een half uur kan volhouden, en Zipje die dan voor de koelkast gaat liggen, haha, hij is niet gek, daar valt ook eten te halen, weet hij. En als hij dan toch niks krijgt wilt hij wel de uitgestoken vinger proberen, hoewel er niet veel vlees aan zit is het wel een lekker hapje. Ik voel me net Hans, van Hans en Grietje, en ik moet nog 8 dagen 😦

Oud en nieuw

In mijn vorige blog was ik erg blij, deze blijdschap was een paar dagen later flink bekoeld door het overlijden van de wederhelft van quiltvriendin Yvonne, en ik voelde me even heel schuldig over mijn vrolijke berichten afgelopen tijd. Het geeft je wel stof tot nadenken (DH is zelfs gestopt met roken van een echte sigaret en zit nu met groot succes op de Bookwill), en ik denk het beste na achter de naaimachine, ook al maak ik dan wel meer fouten; het uithalen is dan ook weer erg goed om af te reageren,  al moet je het uithalen wel beheerst doen omdat je anders te veel uithaalt.

Ik heb me nog meer gestort op het afmaken van de Celtic Solstice van Quiltville, http://quiltville.blogspot.com/2014/01/mystery-monday-link-up-part-6.html  en dat ik niet de enige was is daar ook te zien, super mooie quilts!
1 Januari begon met de nieuwjaarsbezoek aan mijn ouders, waar we traditiegetrouw aanvallen op de appelflappen, oliebollen, kippensoep en broodjes zelfgemaakte kroketten.
IMG_2993 IMG_2997 IMG_2996 IMG_2998

’s Avonds bij thuiskomst ben ik gelijk begonnen aan het in elkaar naaien van de blokken, en 3 dagen later kon ik alle blokken uitleggen in de hal (de tegels meten 40×40 cm) onder het toeziend oog van Loki.
IMG_3058 IMG_7690 IMG_7689
er waren met het maken van de rijen (foto hieronder) wat slordigheden in geslopen (rode blokjes horen dezelfde kant op te lopen),
IMG_3076
gewoon een kwestie van niet op zitten letten, en zo was ik een halve dag langer bezig met uithalen en opnieuw naaien. Aan de andere kant had ik ook de rode blokjes diagonaal kunnen laten lopen, dan is het meer een Irish chain achtig motief, of zie ik dat verkeerd?

Toen de top klaar was zag ik nog een blokje dat verkeerd gedraaid zat, ik draai me even om op koffie te halen met wat lekkers erbij,
IMG_3052

en bij terugkomst lag deze dame er op te slapen
IMG_3086 IMG_3088
Loki keek verstoord op toen ik bij het foute blok moest zijn,
IMG_3090 IMG_3092
en tijdens het naaien vertikte ze het om van de quilt af te gaan, zelfs niet toen ik een spoeltje moest verwijderen.
IMG_3093
Het is allemaal nog gelukt en de top zit bijna in elkaar, een lichte sashing (een licht gevlekte licht crème gaat het worden, hoewel ik deze licht gele ook wel mooi vind, maar die trekt teveel aandacht,
IMG_3083
op de foto lijkt hij citroengeel, maar dat is hij niet, ik zal er morgen wel een betere foto van maken met langere stroken), de rand met driehoekjes en dan een bredere groene border moeten er nog op. Deze foto is ’s avonds gemaakt, met slecht licht.
IMG_7693
Het is een hele vrolijke frisse en mooie quilt, er zit beweging in de blokken, een secundair patroon ( de blauwe cirkels) springt er uit. Het originele ontwerp van Bonnie is voor een vierkante quilt van 191x 191 cm of nog groter, maar ook vierkant, voor op een tweepersoonsbed,maar omdat ik al genoeg van deze joekels heb gemaakt (iets van 8) word het voor op een eenpersoonsbed, ik heb hem 1 baan smaller en 1 baan langer gemaakt, en de groene breder ga ik iets breder maken dan de 3,5 inch die is opgegeven.

Voor het gemak heb ik weer een stofgeleider gemaakt, mijn inchvoetje met zij-geleider gaf wisselende naadbreedte, en dan kon ik nu helemaal niet gebruiken. Snel eentje gemaakt (van Fee Bricknell geleerd, jááren geleden) van een glad kartonnetje,
IMG_2985 IMG_2986 IMG_2987
Zorg ervoor dat het lapje niet onder het kartonnetje kan schuiven, dus afplakken, en ook dat er geen plakband achter stof kan blijven hangen, dus uit beeld om vastplakken. En geen plakband over het ondertransport plakken. En dan is het een kwestie van precies een kwart inch van de rand van papier een dun lijntje te tekenen,
IMG_2988 IMG_2991
de naald in dit lijntje zetten, en dan het kartonnetje tegen het papier aan op de naaimachine plakken
Bij het voorste gaatje in het groene lijntje zit de naald precies op de inchlijn, maar omdat ik een krappe kwart inch naadje wilt hebben, het ik de naald tegen het lijntje aan gezet, zie re.foto. Daarna is het even tijd om te testen, naai 2 lapjes van 2,5 inch tegen elkaar, strijk de naden naar 1 kant en meet op, het lapje moet nu 2,5x 4,5 inch meten.

Morgen zal ik eens op een rijtje zetten welke quilts ik afgelopen jaar af heb gemaakt, daar moet ik echt over nadenken, ik ben er aan meer begonnen dan ik af heb gekregen,dat weet ik wel 🙂 .