Dagelijks archief: woensdag, 5 oktober, 2011

Even om de koffie

Om half 11 zat ik aan de koffie met home-made shortbread, zalig!
Mijn moeder bakt graag, en ik proef graag, komt dat effe goed uit 🙂 Ik was bij mijn ouders om een Singer featherweight af te leveren die ze had gekocht, en het is een beauty, zoemt als een bijtje, glimt je tegemoet en zoveel onderdelen erbij, helemaal compleet. Op het oliespuitje na, nou ja, die is er ook voor om te gebruiken, en het is dan logisch dat-ie op is. En er is nog wel aan te komen, en anders heeft ze boven nog wel naaimachine olie staan,  gelukkig.
Zie m’n moeder hier eens verliefd staan kijken, terwijl mijn vader minstens net zo verguld het allemaal staat te bekijken, stukje leer van de doos los, dus kan hij gaan plakken. Tafelkleed is een ronde quilt, door mijn moeder gemaakt, blijft mooi.

Ik ging na de bammetjes van half 1 terug naar huis, het was zo druk op de weg met al dat vrachtverkeer, maar om 2 uur zat ik lekker aan de koffie, heel even, want ooh wat een lekker weer is het nog, ik heb even buiten m’n koffie gedronken, met Zipje knorrend op schoot.
Zipje liep achter me aan toen ik nog wat foto’s van de mooie kleuren  in de tuin maakte,
en toen ben ik naar Suzanne’s bed gegaan.
Niet om te slapen, maar er was door ‘iemand’ te hard op het voeteneinde gaan zitten, en toen zei er iets krak. Met Bison houtlijm was ik gistermiddag aan de slag gegaan, mijn hand zat onder, want wat een onstabiele stellage is het als je met 1 hand de kapotte delen om hun plek houdt, en met de andere hand de lijmklem op z’n plek moet vastzetten. Een bevalling is er niks bij, maar toen het uiteindelijk zat, moest het minstens 8 uur in de klem blijven (beter 2 klemmen, maar die andere kon ik niet vinden), en het mocht pas na 24 uur belast worden. Ik had er niet veel vertrouwen in dat dat laatste ooit zou kunnen gebeuren, de hars-achtige lijm (het leek wel honing) zag er niet bepaald sterk uit, maar goed, gewoon doen wat er op het potje staat en niet zeuren.
Groot was mijn verbazing toen ik zag dat de lijm zich had vermenigvuldigd, het droop uit alle kieren en scheuren, gelukkig niks op de grond, en het voelde keihard aan. Lijmklem los, en bodem in het bed geschoven, en hoera, het is echt sterk. Niet om op te dansen, maar gewoon net zo sterk als de andere hoek. Op de onderste foto lijkt het bij het schroefgedeelte hoger te liggen, en dat is ook zo ;-), maar het zit muurvast en daar gaat het om. Ik blij, en Suzanne blij, want nu kan ze weer in haar eigen bed slapen, hoewel het bed van haar grote zus ook lekker lag.

En nu eens kijken hoe ik koolraap moet klaarmaken, ik zag gisteren een pak bij de supermarkt liggen, kan me niet heugen wanneer ik dat voor het laatst heb gegeten, en of het lekker was, maar ik ga het er op wagen. Lang leve internet! koolraap in sinaasappelsaus  Lusten we het niet, hebben we altijd nog de boterhammen om op terug te vallen.

Advertenties

Toestanden

Gisteren was zo’n dag van toestanden, mijn pc deed raar en daardoor kon ik geen blogje plaatsen, iets van teveel koekjes gegeten of zo, nou ja zeg! De koektrommel gisteravond leeggemaakt en hoera, nu doet alles het weer, alleen moet ik wel de wachtwoorden overal opnieuw invoeren; hebben normale mensen maar 1 wachtwoord voor alles, ik heb er wel 10, dus dat is heel veel uitproberen voordat ik de juiste heb gevonden, het houd je scherp, zo op de vroege ochtend.

Gisterochtend kwam ik terug van fitness en trof Zopje aan, lekker op tafel liggend op mijn strijkmat, dacht ik, maar toen hij opstond om me kopjes te komen geven, bleek dat hij met zijn dikke gat op de quiltklok had gelegen! Daar kunnen de wijzertjes niet tegen, zo voorzichtig mogelijk heb ik ze terug recht gebogen, want op het quiltweekend was dit ook al gebeurd, maar toen was een tas de schuldige, en voelden de wijzertjes met het rechtbuigen al heel broos aan; voor je er erg in hebt, zegt een wijzertje “krak”.

Van lekker achterover leunen was later op de dag geen sprake van; de bel deed het niet, hij haperde al langere tijd, en gisteren deed hij het dus helemaal niet meer, en moest het onvermijdelijke gebeuren, een nieuwe kopen en monteren. Ik ben best wel handig, vind het niet akelig om gaten te boren en dingen op te hangen, maar de vorige keer had ik al een beetje probleem met het ophangen, dus besloot ik het nu anders te doen. Montageplakband speciaal voor zware belasting, speciaal voor op buitenmuren en zulks, dat ging ik proberen, en dat lukte ook prima. Draadje in de oude bel was door, en de boel zat vol roest en spinnen, dat zal met de nieuwe niet gebeuren, die heeft een afdichting ook aan de achterkant, de tape!

Alleen de draadjes onder de schroefjes van de nieuwe bel vastzetten, dat bleek toch wel op een zaak van een hele lange adem en volle pot geduld uit te lopen, ik ben er bijna 20 minuten mee bezig geweest! Steeds weer zat het vast, en knapte het dunne koperdraadje af op het moment dat ik de bel wilde vastkoppelen. Kon ik weer opnieuw het kabeltje strippen, ik hield op den duur maar 3 cm kabel over, het mocht echt niet vaak nog mislukken, en daar kwam nog bij dat ik een afspraak had en echt over 5 minuten de deur uit moest. Maar hoera, het lukt, ook omdat ik mijn hoofd koel en mijn handen stil hield met het vastzetten, nog even testen of hij het deed, en toen ik hem vanmorgen nog lekker strak tegen de muur aan zag zitten, kon ik mezelf echt een schouderklopje geven. Mission completed.

Ik heb alle foto’s van het quiltweekend hier onder dit poezenplaatje gestopt, zo kunnen jullie net als die kat op het gemakje kijken zonder dat pc’s crashen van de slideshows.