Maandelijks archief: maart 2009

1 April, 'show us your toilet'

Yvonne had via Wilma van Berna gehoord dat 1 April een ‘Show us your toilet-day’ gaat worden, en dan niet met jezelf of een huisgenoot zittend op de pot, hoewel dat ook best wel interessante plaatjes zou kunnen opleveren, maar eerder je hobby (niet hubby) uitgestald op de wc tonend, en dan bedoel ik niet de bolussen (hebben jullie al eens het euroteken gepoept? Ik wel en moest me zo inhouden er niemand bij te roepen als getuige, alleen al daarom zou je een digi op de wc moeten hebben) of andere secretieproducten, maar handwerkjes, zoals quiltjes, of met een berenverzameling, boeken of tegeltjes. Jullie moeten het natuurlijk wel willen snappen he. Of zo u het een 1 April grap zijn? Ben ik er in gestonken natuurlijk, maar dat doe ik met liefde hoor, iemand moet het doen.

Photobucket Deze kip -zie hem met een schuin oog neerkijken, best view ever- in huis heeft al heel veel meegemaakt op onze wc’s, ook in ons vorige huis was hij een wc-kip, wat anders dan de wc eend, die zit in de pot, nog ondankbaarder werk want er wordt regelmatig op gescheten gepoept.

Advertenties

diploma

Vanmiddag werden de Cambridge diploma’s uitgereikt op school bij Evelien, Photobucket zo’n veertig leerlingen van Havo en VWO hadden na afloop allemaal zo’n mooi document in hun handen toen de groepsfoto gemaakt werd.

Photobucket

en na afloop kregen we allemaal een drankje; ik besloot rechts aan te sluiten omdat daar een meneer stond die de dames zoenen gaf bij het geven van een drankje (en dat zei ik dus hardop toen Evelien me vroeg bij haar rij te komen staan) en ik moest lachen om haar verbijsterende blik. Bleek dat die meneer toevallig 2 dames achter elkaar zoende omdat hij ze heel goed kende, het bleef dus bij die 2. Thuisgekomen ging ik foto’s van de tuin maken -er loopt zoveel uit en lekker ruiken dat het doet- en toenPhotobucket betrapte ik Tim op heterdaad op wegbrengen van afval van zijn kamer. Photobucket Photobucket "Foto’s maken vind ik niet leuheuk, die komen zeker weer op je weblog." Heel goed, wat heb ik slimme kids.

bijna Pasen

en daarom geeft deze spring in het veld Dorry

Photobucket quilterige paasfeestjes. Op haar website (klik op de rode woorden en kijk dan in de rechterkolom) kan je er alles over lezen, de vorige keer was heel gezellig. Haar winkeltje alleen al is een bezoekje waard, Dorry heb je nog plaats?

huisjes

Lekker bezig geweest aan de GDO (Girls Day Out) blokjes, zulk leuk werk maar helaas heb ik gisteren een beetje te fanatiek aan de bloemen gewerkt bij het Café; mijn linker pols zeurt een beetje (alsof ik er een klap op heb gehad) en is ietsje pijnlijk als ik er op steun. Niet steunen dan maar. Effe showen,

Photobucket dit blok leek af, maar ik zie net dat ik de lijnen in de bovenste groene rand ben vergeten. Deurknop is van metalic goud DMC gemaakt en springt zo in het oog, en een lief beertje in het koffertje he? Het stapeltje rechts van hem is een hoedendoos, ik dacht eerst dat het boeken waren. In het open deel van de kast er onder komen nog beren.Photobucket bij het café moet ik de applicaties nog vastzetten en de lijnen in de parasol stikken en ik zie net (alweer) dat ik de gordijnenroe ben vergeten. Ik heb het tafelkleed uit 2 delen gedaan, zodat je een top en een zijkant ziet, ik vond het op de tekening er teveel als 1 vlak uitzien. Leuk randstofje gevonden om aan de gevel te zetten, ik zit dan gewoon te giebelen zo tevreden ben ik met mezelf en mijn stash ☺

Photobucket en wat vinden jullie van de lingerie op de modepop? Hierop komen dus nog knoopjes, en ik moet natuurlijk de stitcheries maken, maar ik ben er zo mee in mijn nopjes dat ik niet kon wachten met showen! Ik had de body 2 x gemaakt om te kijken welke het mooist stond. Evelien vond die in het goud het mooist en toen heb ik van de bruin-met-gouden-streepjes body enkel het boven- en onderrandje gebruikt, gewoon afgeknipt en op de gouden body gestreken. Sjiek he, nee, zo eentje heb ik niet in mijn kast liggen. In Elst had ik 2 modepopknoopjes op de kop weten te tikken, maar deze waren veel te klein om te gebruiken, misschien komen ze ergens anders wel weer van pas. Ik kan in ieder geval de komende dagen weer even vooruit met borduren.

Over huisjes gesproken; het was vandaag open huizendag, en natuurlijk deden wij ook weer mee met ons huis Photobucket (op de andere locatie en helaas stond de Japanse kers nét niet in bloei), de vorige keer had Perry er voor Jan met de korte achternaam gezeten en ik verwachtte voor vandaag eigenlijk niet anders. Vandaag ging ik, gepakt en gezakt met natjes en droogjes, een radio, tuinstoel, de quilt van mijn moeder om af te biezen en een goed boek; het leek wel een volksverhuizing. ☺ Om half 2 ging de bel en ik schrok me lam, dacht even dat het familie zou zijn maar nee, 2 wildvreemde mensen stonden op de stoep, een heel vriendelijk ogend echtpaar van rond de 40 gok ik zo. Ze zijn 20 minuten binnen geweest, keken op van de tuin dat-ie zo groot was en van de garage dat-ie zo klein was, maar reageerden over het algemeen best wel enthousiast. Ze gingen weg met een mapje foto-folders en toen ze wegreden besefte ik dat ik ze had vergeten te laten tekenen in het gastenboek. We gaan heel hard duimen, want na bijna 2 jaar een ‘te koop’ bord in de tuin wil je er wel eens van af zijn; je hebt maar 1 koper nodig zegt iedereen, maar dan moet-ie wel langskomen. Wie weet.

ochtendje pielen

Photobucket na een uurtje pielen (=wat aanklooien en uitproberen) rolde dit uit mijn handen, een geinige buitenproportionele (want krappe dak) rolmeterhoesje. Het is een beetje anders uitgevallen dan ik wilde, omdat het rolmetertje er krap in past; de volgende zal ik iets groter maken, maar het is wel uitproberen, want je wilt natuurlijk niet dat de rolmeter teveel heen en weer kan schuiven in het hoesje.  Dit ideetje is natuurlijk niet van mezelf, ik heb het ooit ergens op een Amerikaanse website gezien- zonder patroon- ach ja, voor privégebruik mag je namaken.

prikje halen en de BIG-wet

Vanmiddag was Roosendaal aan de beurt om inentingen tegen baarmoederhalskanker te halen, en de opkomst was enorm -voor ’t moment dat wij er waren in ieder geval-; lange rijen vol giebelende, zenuwachtige of stoere meisjes en de jongsten hadden hun moeders bij, zo ook Suzanne. Ze was best zenuwachtig, maar toen ze in de stoel zat en naar me keek op het moment dat de plek ontsmet werd, telde ik grijnzend en geluidloos op mijn vingers tot 3 en toen de prikster zei dat het klaar was had ze het niet eens gemerkt. De prikster had raar zitten wiebelen met een huidplooi waarin ze de naald had gezet, zei Suzanne, slimme prikster. Over 3 maanden weer eentje en dan over een half jaar de laatste.

Thuisgekomen vond ik een brief van de BIG-wet in de bus, dat ik -wil ik mezelf verpleegkundige blijven noemen- me opnieuw moet laten registeren. Om in aanmerking te komen voor een registratie moet ik kunnen aantonen dat ik nog voldoende werkervaring heb van 2080 uur (ofziets), dat is minstens 8 uur per week werken voor 5 jaar lang. Heel logisch natuurlijk. De kans dat ik ooit nog in het ziekenhuis aan de goede kant van het bed zal staan acht ik zeer klein; mijn rug trekt 1 dag per week werken in de gezondheidszorg niet, en mijn brein trekt het werken op de ICU ook niet, zoveel stress, zo’n werkdruk, pfff. En toch vind ik het niet leuk dat ik niet meer geregistreerd zal staan als ICU/CCU verpleegkundige, stom is dat he. "Maar je speelt er nooit meer mee!" hoor ik mezelf nog zeggen tegen een verontwaardigde 11 jarige Tim, toen we het er over hadden om zijn kolosale sta-in-de-weg skelter te verkopen. En zo moet ik het voor mezelf ook beredeneren, denk ik.

afzakkende broek

Toen ik vanmorgen in de krant las dat de vakbond vond dat de graaicultuur van de heren bankdirekteuren enkel een probleem was in Amerika en we dus niet hier zo moeilijk moesten doen over hun laatste bonussen, zakte mijn broek af. Van welke planeet komt de vakbond? Of is het fuckbond?

Dat gezegd hebbende val ik even stil; ik hoop dat ze er in het torentje uitkomen, dat ze hun rug eens rechten, de neuzen allemaal dezelfde kant op steken, hun schouders er goed onder zetten en hun poot stijf houden terwijl ze hun beste beentje voor zetten.

Ik ben niet zo’n politiekbewust mens, ik vind het wel belangrijk hoor, maar de keuze van de partij valt of staat bij mij op hoe sympathiek ik de lijsttrekker vind. Gelukkig voor Perry vond ik meneer Bos er wel smeuiig uitzien (eindelijk weer eens een strak kontje op het binnenhof) en dus stemde ik voor het eerst in jaren ook op de PVDA, maar daarvoor was het de aanstekelijke lach van meneer Zalm die me in het stemhokje de weg wees en eerder al de pretoogjes van Jan Terlouw (ja, dat is wel heel lang geleden); dat humor een grote rol speelt in mijn leven mag duidelijk wezen, een dag niet gelachen….