Dagelijks archief: zondag, 22 februari, 2009

finito

Voordat ik het nestje induik wil ik even deze foto’s met jullie delen, de Gardener’s Journal is zo klaar dat-ie ook al hangt, en hij hangt mooi.Hg2 Het had weinig gescheeld of ik had hem kunnen repareren, Zopje de levende versnipperaar was vanmorgen uit zijn dak gegaan in de hal, waar de quilt onder de trap onder handdoeken lag te rusten tot ik zover was om hem op te hangen; ik kwam de trap af en zag de quilt op een grote hoop liggen met Zopje er tussen, oren in de aanvalstand. Zat-ie te fantaseren over die vette duif op het grasveld, dat hij hem nu eindelijk te pakken had genomen? Verdorie wat was ik boos. Maar gelukkig zaten er alleen een paar nagelpiercings in en die kon ik zo wegwrijven. Hg3 Hg4 Hg5

Wat hangt-ie mooi he, en zo plat ook, terwijl je gelukkig wel relief ziet van het gequiltte werk. De lat is nog niet op maat -dat moge duidelijk wezen- daar ben ik nog niet aan toe gekomen, maar zolang hij hangt kan er niks meer mee gebeuren, tenzij Zopje hem herkent (ha, lekkere vette duif, zal ik je eens pakken?) en er in gaat hangen.

Toen ik de trap opliep om de foto’s te laden, nam ik deze foto’s, de gekke platte is van pal erboven genomen, we hebben een hal met een ‘balkonnetje’Hg6 Hg7 Hg8Hg9 Hg10 Hg11 

de openstaande kamerdeur is van mijn naaikamer -wat, nee, geen bom ontploft aldaar,dat zijn de stille getuigen van een creatieve geest-, en pal achter die deur hangt mijn designwall, waarop de volgende UFO al schreeuwt om afwerking. De stof die over de stoel ervoor hangt, donkergroene fruitstof, gaat denk ik de borderstof worden, of gelijk afbiezen? Ik vind hem na de zoete zachte gardener’s journal wel erg veel pijn doen aan de ogen. Naast deze schreeuwlelijk ga ik dus beginnen aan a Girl’s day out, als anti-dotum. Jottum!

En nou hopelijk lekker slapen, Perry heeft de hele nacht sprintjes getrokken tussen de wc en zijn bed, hondsberoerd was hij en heeft de hele dag geslapen. Het gaat nu wel weer een beetje, hopelijk slaapt hij vannacht ook weer als een roosje, en met hem ik dus ook, want mij kan je nu opvegen. En Suzanne had vannnacht ook weer goed geslapen zei ze, en zat zelfs gitaar te spelen vanavond, het beginstuk van Led Zeppelins Stairway to heaven.Zodra ze het speelt als hier onder geef ik wel een gil ☺

Advertenties

carnaval

Mooi Mooi3 Ik zat de bies met de hand om te zomen-komt er van als je niet op zit te letten- en toen ik hem een stukje wilde opschuiven om er beter bij te kunnen voelde ik hevige weerstand. He??

Mooi4 Mooi2 pas toen ik ging staan zag ik wat er aan de hand was; hij bleef niet hangen achter een stoel maar achter een kat. Zopje lag er heerlijk op te slapen en liet zich niet afschrikken door het opschuiven/draaien van de quilt, pas toen de naald akelig dichtbij kwam was-ie weg.

De quilt ligt nu te rusten onder de natte lappen om hem mooi strak te krijgen, hij was een beetje aan het wobbelen langs de onderste rand, ieks!

Sisnbro Zien ze er niet geweldig uit zo saampjes, Suzanne (12) stond klaar om naar de carnavalsschoolfuif te gaan en ze had er zo’n zin in als lieveheersbeestje; ik had ze een dag eerder om kunnen praten om toch te gaan, ze had er geen zin in vanwege pesterig gedrag van enkele meisjes op school.

Ergens heb ik er spijt van dat ik ze om heb kunnen praten, want 4 uur later pikte Perry ze weer op, compleet overstuur. Was ze op het eind van het feest in haar gezicht geslagen door 3 kinderen! Na het aanhoren van haar verhaal heb ik de moeder van het meisje die haar als eerste sloeg -en de aanstookster leek te zijn van de andere 2- gebeld en die was totaal verbouwereerd; ze ging een hartig woordje spreken met haar dochter, ze was duidelijk aangedaan. Vandaag hoorden we van Suus dat er gelukkig ook kinderen waren die haar hadden geholpen en getroost.

We hadden met ons meisje te doen, ze liep vandaag met een bleek smoeltje en dikke huilogen rond, maar had gelukkig veel steun van broer en zus (en haar ouders maar dat is anders) die op dezelfde school zitten en bijna ontploften toen ze het verhaal  hoorden. Evelien d’r vriendinnen stonden ook te klapperen met hun oren, ze waren die ‘bitchy brugwuppen (zoals dat meisje dus bekend staat bij de hogere groepen)’ zo zat aan het worden, brutaal tegen iedereen, duwen en gillen, grote bek en respectloos, dat vroeg om correctie van hogere hand. En terwijl er in de keuken snode plannen gesmeed werden dook ik weer in mijn naaikamer, vol vertrouwen dat de soep nu bloedheet is, maar over een week lauw en het alleen maar bij boze blikken en een mogelijk lelijk woord zal blijven.

Vanavond belde het meisje terug, ze had flink op haar ballen gehad van haar ouders en zei dat ze heel erg veel spijt had, en ze wist niet dat het zo was aangekomen en of Suus haar wilde vergeven. Wel vergeven, maar vergeten ho maar. Na de vakantie gaat Suzanne het geval doorgeven aan haar mentor, ook van die pesterige grietjes.

Nog een jaartje gok ik, dan is ze 1.80 of langer (ze is nu al 1.75, even lang als haar 5 jaar oudere zus), dan wil ik die pestkopjes nog wel eens horen.