Maandelijks archief: maart 2007

heerlijk weer

Wat een zalig weer vandaag, nog wel een fris windje maar toch. De straat ligt al bezaaid met roze bloesem, ziet er heel feestelijk uit en de overburen waren druk in de weer met hun tuin. Beter geslapen weer dan de nacht tevoren, stuk minder liggen zweten, mijn nekharen werden niet nat, tenminste, ik ben er niet wakker van geworden en toen ik wakker werd waren ze droog.

Afgelopen week had Tim deze foto gemaaktSchoot_1 Zipje lag al op schoot toen Zopje aan kwam rennen en er ook bij wilde komen. Heel aanhalig kwam hij tot vlak onder mijn kin liggen, rgelmatig met zijn neus tegen de mijne. En ik moest zo nodig naar de wc maar wilde dit geluk niet verstoren.

Bananenschil en wat te denken van dit stilleven, vond ik eergisteren toen ik de kamer aan het opruimen was. Waar een grote kaars toch maar weer goed voor is. Hieronder nog een stilleven.

Duikspul en na ruim een half jaar buiten in een emmer sop te hebben gestaan heb ik gistermiddag dan toch eindelijk de duikbrillen, snorkels en duikring naar binnen gehaald en schoongemaakt, een takkewerk, omdat de algen overal zaten en je er moeilijk bij kon komen met de borstel en de flessenrager. Dan maar een uurtje of 2 in een sopje van heet water en een blokje van de vaatwasser. Kraakhelder, maar hoe goed de rubbertjes er over een paar maanden bijstaan durf ik niet te zeggen.

98d4 deze lapjes en meer heb ik gisteren gekocht via Yvonne die ze vandaag heeft gehaald voor me en morgen rijden Perry en ik even naar Antwerpen om ze op te halen en ook om even bij te praten. Ik organiseer voor mijn Kletsertjes een blokkenlotto en ze mogen dit blok Dsc01110_1 gaan maken: met fruit of groentenstofjes als middenblok. Leuk he.

Advertenties

tuin

Zo, even een paar foto’s van de tuin na de grote voorjaarsbeurt laten zien, woensdag genomen. Je ziet heel veel gras bij deze eerste foto’s T2 die van de zijtuin zijn genomen vanaf de schommelbank, waarvan ik die kap wel eens recht mag zetten. Wat een strakke graskanten weer, en heel wat planten die er slecht bijstonden zijn gerooid. Ik mis hier en daar wel wat, maar daar is het tuincentrum voor 🙂T1_1 T3 T4 T6 Tim en Don zijn lekker aan het tafeltennissen (iets van 8 uur), juist toen ik foto’s nam ging het helemaal mis en vlogen de ballen de tuin en kamer in. Jaja, nog wel eens.T7  Goed te zien dat bij de grote spar de onderste takken zijn weggehaald om de planten die er onder en naast groeien meer lucht te geven. Welke planten?T8  En met mijn neus haast in de perenboom ook een foto van de andere kant, en hier schoot dus het balletje de kamer in. T9

De foto’s van het huis heb ik donderdagmorgen gemaakt. Ik zie een grote roze wolk, mooi zicht toch van de rotonde af? T10 Zelfs van de zijkant valt het nog op. De 2 hoge smalle coniferen die pal naast de spar in de voortuin stonden hebben ze ook weggehaald, ze zaten al flink los en zouden een harde storm niet hebben overleefd. T11 T12

De Japanse kers gonsde van het gezoem van de dikke hommels, jammer dat de bloei maar voor zo’n korte tijd is, de voortuin ligt al bezaaid met zachtroze bloemblaadjes. De achtertuin ligt nu ook bezaaid maar dan met duivenveren, weer een duif minder. En de meesjes vliegen af en aan met eten, er wordt flink gebroed op de nestjes. Het ruikt zo lekker na de regen van gisteren en vanmorgen (miezerregen) naar vers gemaaid gras en bloemen (hyacinten en viooltjes en nog enkel struiken waar ik zo gauw niet op de naam kan komen). Vandaag laat een waterig zonnetje zich zien, heerlijk weer op komst!

Tim heeft vanaf gisteravond half 10 niks meer gegeten tot vanavond half 10 -als hij dat maar volhoudt- vanwege de ‘Zip your lip’ actie die op de middelbare scholen wordt gehouden. Hierbij zamelen ze dmv sponsors geld in voor een goed doel en het wordt vanavond met een schoolfeest afgesloten, waar de leerlingen klokslag half 10 op broodjes getrakteerd worden. Evelien doet niet mee, ze is al blij dat ze vandaag weer naar school kan na 4 dagen ziek te zijn geweest.

gelukkig

Met Perry als steun naar de huisarts gegaan, we waren allebei behoorlijk bezorgt, zachtjes uitgedrukt, en hadden de laatste 2 nachten slecht geslapen wat ons ook is aan te zien. Maar gelukkig bleken de uitslagen als die van een supergezonde vrouw, zo zei de huisarts, een bezinking van 2 en oa een prachtige Hb, nergens geen afwijkingen, ook niet aan mijn bloedsuiker. "Niets dat er op wijst dat de kanker terug is gekomen, en ook niets dat er op wijst dat er wat anders gaande is.", zei de huisarts. Tuurlijk opluchting, maar waar komt dat nachtzweten dan vandaan, en die dorst die -zo moet ik eerlijk toegeven- al veel minder is sinds ik helemaal niks meer van zoete tussendoortjes neem. Hij zei: "dorst kan zijn van te zoet eten en de rest kan komen van onbewuste angst/spanning dat je ’s nachts verwerkt. Daar komt het woord angstzweet ook vandaan." Maar hij zou voor de zekerheid contact opnemen met mijn specialist, vragen wat hij er van vindt, desnoods dat de geplande ct-scan van volgende maand iets eerder kan gebeuren  zei hij (ik moet zo eens kijken op welke dag dat gepland staat). Hij snapte mijn angst, de spanning en de onzekerheid en dat was al fijn, dat het niet afgewimpeld werd. De specialist is er deze week niet, maar hij belt maandag en dan hoor ik die dag nog van hem, zo liet de assistente van de huisarts me nunet telefonisch weten.

Perry ging kilo’s lichter naar werk, zei dat ik vooral naar spannende leuke dingen moest kijken op tv en geen staafmixergevallen (ik huil vaak mee als iemand een lullig prijsje wint en daar blij mee is), misschien een detective.

Eergisteren kwam mijn Ebaybuit binnen: 10 Olfa rotary cutter blades van 45 mm voor 27 dollar(incl. porto), terwijl ik hier in NL iets van €7,50 per mesje betaal. En daar ik mesjes slijt bij het leven tikt dit aardig aan, dat geld kan ik nu beter besteden (aan lapjes)

Olfa45mm

zomers

Het doet zomers aan, de tuinmannen zijn druk in de weer, de voortuin is al aan kant en ik heb daarnet even uitleg moeten geven dat aan een accumaaimachine geen stekkeringang zit voor een verlengsnoer. Ik zag hem in de weer met een verlengkabel en hij liep steeds rond onze maaier, "waar moet de stekker in?", zo keek hij. Tot ik hem uitlegde dat dit niet nodig was en hem met 2 handelingen aan zette (knopje indrukken en hendel naar je toe halen). Helemaal lyrisch maaide hij even later ons gazon, "gaat lekker zeg", zei hij, terwijl hij rondreed zonder op het snoer te hoeven letten. Ja, een zalig ding van Gardena, een kooimaaier. Gelukkig is het nog te vroeg in het seizoen voor kikkers en padden, wat te denken van dit joekel: http://cosmos.bcst.yahoo.com/up/player/popup/?rn=49750&cl=2211234&ch=61492&src=news

Toen ze vanmorgen om kwart voor 8 aanbelden, lag ik nog te doezelen (weer slecht geslapen en helaas liggen zweten als een otter) en schoot in de gauwigheid in de verkeerde ochtendjas, en terwijl ik de trap aflopend verwoedde pogingen deed Suzanne’s ochtendjas dicht te doen stond zij ze te woord. Ik hoorde Suzanne al giebelend tegen hun zeggen: "Mijn moeder komt er aan, ze heeft alleen per ongeluk mijn ochtendjas aan." giebel giebel. Dus met een grijnzende tuinman aan de deur gesproken, gelukkig konden ze al aan de slag, terwijl ik me ging douchen en aankleden. Pff wat een begin van de dag.

Suzanne voelde zich gelukkig prima na de duizeligheid van gisteravond, en ging vrolijk op haar fiets naar school, maar Evelien lag nog in diepe rust. Gisteravond voelde ze nog koortsig aan vlak voor ik naar bed ging en daarnet vertelde ze lachend dat Perry aan haar pols voelde toen hij vanmorgen ging kijken naar haar. "Ik lag zo stil dat hij vast dacht dat ik dood was en toen hij aan mijn pols voelde bewoog ik maar even met mijn hoofd." Ze was nog te slaperig toen om gewoon wat te zeggen, "en dan was-ie zich vast rot geschrokken," zei ze lachend. Ze voelt zich al wat beter, maar nog wel hoofdpijn en ze ziet er ook nog wat koortsig uit.

krullen

Suusje Gisteravond vlak voor het koken had ik Suzanne een oude sloop gegeven met de opdracht er lange stroken van te scheuren en tijdens het koken draaide ik in haar natte haren de papilotten. Ze vond het geweldig en zo is ze dus gaan slapen, met zo’n grijns op haar gezicht. Vanmorgen maakte ze me wakker om 7 uur (ik sliep voor mijn gevoel nog maar net) met de vraag of ik ze eruit wilde halen en met slaapdronken hoofden gingen we de badkamer in. Ik was wel wakker genoeg om een paar foto’s te maken, Suusje2jpeg en toen dook ik weer in bed. Om een half uur later weer gewekt te worden, nu door mijn andere roodharige dochter, Evelien kondigde aan dat ze zich niet lekker voelde, de keelpijn van gisteravond zat er nog steeds en nu had ze ook een hoofdpijn en ze voelde zich te beroerd om naar school te kunnen.

Ze heeft bijna de hele dag geslapen, zat vanmiddag met 37,8, klachten waren nog niet weg en ze moest toen ook nog eens overgeven, allemaal gallig vocht. ’t Is wat, hopelijk is ze er morgen van af; volgens mijn oppasmannetje die vandaag kwam heeft ze hetzelfde als wat hij gisteren had, en hij voelde zich vandaag alweer beter. En dan hopen dat de rest van de familie het niet ook krijgt 😦

De krullen van Suzanne waren er vanavond bijna allemaal uitgezakt, ondanks de versteviging die ik erin had gedaan gisteren. Ze had heel veel positieve reacties gekregen van de meisjes op school, alleen deden de jongens wel erg stom opeens. "Jongens, ’t is dat je ze nodig hebt om kindjes te krijgen…", sprak ze wijsneuzig. Bijna 11, nog 3 maanden.

muizenissen

Vanmorgen vroeg bloed laten prikken, ik stond met knorrende maag bij de balie terwijl de laborante vroeg of ik nuchter was. Dacht het wel. Had gelukkig een goede prikker en voelde ik de naald niet bij inbrengen en uithalen. En nu maar afwachten, volgens de laborante heeft de huisarts donderdag zeker de uitslagen, vanavond worden de gegevens afgewerkt en morgen doorgestuurd; ik hang donderdagmorgen al om 8 uur aan de telefoon. Ik vind het zo eng, ik haal van alles in mijn hoofd en zeker na de nachtelijke zweetbuien van gisteren en vannacht denk ik toch al gelijk aan het ergste. Niet doen, ik weet het, "een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest", hoor ik de psychologe zeggen, m.a.w. pas je zorgen gaan maken als je de uitslag te horen krijgt. Makkelijker gezegd dan gedaan. 

nieuw project

Om van de straat af te zijn ben ik gisteren -tot ik mijn andere quilt-in-wording dat ergens in een tasje rondzwerft weer vind- aan iets nieuws begonnen. Het werd als workshop gegeven in Elst tijdens het gezellige quiltweekend. Ik heb vrijdag kerststof (eerst oefenen met een goedkope lap) gekocht bij Janny en ben aan de slag gegaan.Wonderblok2

vlak voordat ik nog vreder ging snijden heb ik nog een foto gemaakt, het schijnt dat je de stof niet meer herkent na afloop. Wonderblok4 Dus toen stroken gesneden en de stroken wederom in stukjes gesneden. Wonderblok3 Met een nieuw snijmes ging het als door boter zo makkelijk en al snel lagen de blokken in wording op tafel, Evelien vond het wel een leuk werk om ze zo neer te leggen. 60 stapeltjes lagen even later naast mijn naaimachine.

Wonderblok1 En zo hangt het nu tegen de designwall in mijn naaikamer, ben gewoon gaan stikken en opplakken; ik moet ze later nog goed rangschikken tot een mooi ontwerp. De blokjes zijn in 2 helften gestikt om ze later makkelijk aan elkaar te zetten.

Tim kwam net boven om zijn rapport aan mij te laten zien, beter dan de mijne ooit is geweest -maar dat zeg ik wijselijk niet-, maar niet goed genoeg vind ik; hij kan gewoon veel beter. Sylvester11
Populair zijn in de klas is -tot ergernis van docenten –  veel belangrijker dan goede punten scoren.

Ik tel hardop 3 onvoldoendes, maar hoho, "een 5,5 en een 5,8 is wel voldoende, 5,1  is wel onvoldoende, maar dat vak heb ik volgend jaar niet meer, en dan valt het best wel mee. En die 5,1 heb ik vorige week al opgehaald met een vette 9 dus dat is ook al een voldoende geworden."
Een 6,4 voor Engels, het is dat ik er zelf bij was toen hij geboren werd, maar een kind van mij met zo’n krappe voldoende voor Engels, hoe is het mogelijk?  Hij grijnst om mijn gemopper, hij had het vast veel erger verwacht en hij duikt zijn kamer in om huiswerk te maken. Ik hoor bijna direct een eng geluidje wat bij een mogelijk nog engere computerspel hoort en roep van achter mijn pc: "Tim, huiswerk maken kan ook zonder je pc hoor.", waarop hij terug roept : "Maar ik doe het altijd met pc aan, mam," met een ondertoontje van ‘nou moet je niet gaan zeuren’ en nog voordat hij de deur dicht doet kaats ik terug: "Ja, dat zag ik aan je rapportcijfers, uit dat ding."
Door de dichte deur heen hoor ik nog steeds dat akelige muziekje afgewisseld door de tuut-tuut-tuutjes van de binnenkomende MSNberichtjes; zo te horen zijn alle klasgenoten naar hun kamer gestuurd om huiswerk te maken.
Even diep zuchten en het over een half uurtje zal ik het opnieuw proberen maar dan anders. Het briefje voor een goed gesprek met de vakdocent geef ik aan Evelien mee om af te geven bij de receptie, anders verdwijnt dit weer in de prullenbak.